Mar 05

Veel e-Learning ontwerpers en ontwikkelaars gebruiken een strak model om het hele ontwerp- en ontwikkelproces te structureren. De moeder van alle Instructional Systems Design modellen (ISD) is ADDIE. De Florida State University heeft dit model al erg lang geleden bedacht en het model is nog steeds veel in gebruik. Toch kent het model veel nadelen. De wereld en de eisen aan de kwaliteit en de snelheid van het ontwikkelproces zijn veranderd. In deze blogpost beschrijf ik een effectievere manier om e-Learning te ontwerpen en te ontwikkelen.

ADDIE als waterval model

ADDIE (zie ook Wikipedia) is een zogenaamd watervalmodel. Het originele model gaat uit van 5 fases die je na elkaar doorloopt. In de loop van de tijd zijn er vele varianten in gebruik geraakt die wat flexibeler zijn en wat iteratiever van aard.

_addie Het lastige aan een model als ADDIE ligt in de versnipperde aandacht van het team en het feit dat niet alle soorten experts bij elke fase betrokken zijn. Dit heeft tot gevolg dat het ontwikkelproces lang duurt, en meer tijd kost. Als ik kijk hoe we dit bij Stoas Learning deden (heet nu Up learning) dan was ADDIE vaak nog het model dat leidend was. En de fases werden meestal achter elkaar doorlopen. Dit had een paar effecten:

  • Sommige e-Learning professionals zoals grafisch vormgevers werden pas in latere fases betrokken. Dit zorgt voor een lagere kwaliteit van het eindproduct en je respecteert dan niet de expertise van deze mensen. Dit is niet bevorderlijk voor de motivatie.
  • Professionals zijn bezig met kleine onderdelen van het resultaat en missen daardoor het overzicht en de betrokkenheid. Je hebt minder kennis en gevoel voor het product.
  • Doordat je het ontwikkelteam ver van de ‘echte klant’ afstaat krijg je vlugger een abstractie van de werkelijkheid. Dit zorgt voor minder aansprekende e-Learning: het gaat van inhoudsdeskundige naar eindresultaat over teveel schijven en verliest zijn ziel en glans.
  • Pas aan het einde van het ontwikkeltraject werd er echt getest met de doelgroep (en soms gebeurde dit pas na oplevering).
  • Fouten die in de ene fase werden gemaakt (of misconcepties, verkeerde aannames, etc.) werden in een latere fase ontdekt en dan kostte het vaak veel werk en geld om de fout weer te herstellen. Er moet soms veel werk over worden gedaan.
  • Door het watervalmodel moest je op elkaar wachten en dat kost tijd. De doorlooptijd was groot.

Nieuwe aanpak nodig

Een nieuwe aanpak is nodig om de snelheid te verhogen, de kosten te beperken en de kwaliteit te verhogen. Ik zie in de offertetrajecten (voor het maken van e-Learning content) die ik bij organisaties begeleid dat e-Learningbedrijven soms twee productieprocessen aanbieden waarvan het eerste het traditionele ADDIE methodiek volgt en de tweede een iteratief, kort en agile proces voorstaat. Er is duidelijk een verschil in de twee varianten die ze offreren; de tweede agile variant heeft een kortere doorlooptijd, een lagere investering in tijd en een lagere prijs. De resultaten zijn minimaal zo goed.

Ook ben ik zelf steeds meer betrokken bij ontwerp- en ontwikkelprocessen waarbij wordt gezocht naar een effectievere ontwerp- en ontwikkelmethodiek. Om me hierin beter onderbouwd te bewegen volg ik binnenkort een training om Scrum master te worden. Scrum is niet helemaal hetzelfde als agile maar wel een bruikbare vorm denk ik. Het is vooral in softwareontwikkeling een veelgebruikte methodiek. Voor een uitgebreide uitleg over Scrum kun je de prima ‘Scrum Reference Card‘ bekijken van Michael James.

Leaving ADDIE for SAM

Een boek dat ik iedereen die het ADDIE model wil heroverwegen en die zoekt naar een goed alternatief kan aanraden is ‘Leaving ADDIE for Addie for SamSAM, An Agile Model for Developing the Best Learning Experiences‘. Hierin beschrijft Michael Allen welke werkbare alternatieven er zijn. De titel geeft al aan dat het gaat over het ontwikkelen van leerervaringen en Allen laat in de introductie niet alleen zien dat een nieuwe manier van ontwikkelen gewenst is maar dat we ook meer kunnen en moeten opleveren dan de pure e-Learning content die we nu vaak opleveren.

In de eerste hoofdstukken schetst hij een waardevol beeld van wat e-Learning zou kunnen zijn. Door de focus op e-Learning onderscheidt het model van Allen zich van de algemenere en meer op de softwarebranche gerichte methodieken als Scrum. Het model SAM dat door Michael Allen wordt voorgesteld is er in twee varianten en  staat voor “Successive Approximation Model”. Hierin ga je heel iteratief te werk en werk je met de echte gebruikers vanaf het begin samen. Je zit dicht bij de praktijk van de gebruikers en probeert in elke fase veel uit met prototyping.

Dit steeds proberen en direct bijsturen past beter bij de complexe werkelijkheid waarmee we te maken hebben. In het Cynefin framework (zie Wikipedia) zie je dat je in een complexe situatie niet goed kan uitgaan van resultaten uit het verleden en dat 3 zaken belangrijk zijn:

  1. Probe
  2. Sense
  3. Respond

Het SAM model van Michael Allen ziet er schematisch zo uit:

_samproces

Een registratie van een webinar van een uur over SAM kun je hier bekijken.

Design Thinking for Educators

Ik zie een aantal ontwikkelingen ontstaan die allemaal hetzelfde proces beter en iteratiever proberen te maken. Een andere methodiek waar ik met plezier mee werk is Design Thinking. Dit is een methodiek afkomstig van het vooraanstaande ontwerp- en innovatiebureau IDEO. Ook in deze methodiek wordt er gedacht vanuit de gebruiker/lerende en vindt er veel iteratie plaats. Het gave is dat ze de methodiek van Design Thinking, die vooral in product- en diensteninnovatie wordt gebruikt, hebben toegepast op het onderwijs.

Voor het Amerikaanse basisonderwijs hebben ze erg veel gedaan en stellen ze de zeer praktische en uitgebreide ‘Design Thinking for Educators Toolkit’ beschikbaar. Via deze pagina vind je meer informatie. Er lijkt nu een technisch probleem te zijn met de pagina van het project, daarom bij deze de DesignThinkingForEducatorsToolkit (.zip van 5,4 MB) met daarin een pdf met de Design Thinking Toolkit, een Designers workbook en een leeg Designers workbook.

Visualisatie van het proces volgens de Design Thinking for Educators methodiek van IDEO:

 

_DTfE

Tagged with:
Jan 16

Michiel Louweret is een vooruitstrevend trainer en adviseur van louweret & partners bv die voor mijn gevoel een vernieuwende aanpak heeft waarbij sociaal leren een belangrijke rol heeft. Ik ben bij de Gemeente ‘s-Hertogenbosch gaan praten met Frieke Hazendonk (werkzaam bij de Gemeente) en Michiel Louweret. In de video vertellen Frieke en Michiel hoe de gemeente bewust heeft gekozen voor een andere benadering van leren. Bij de gemeente ’s-Hertogenbosch zijn ICT-professionals zelf verantwoordelijk voor hun ontwikkeling en dit concept is gebaseerd op social learning.

Ik stel de volgende vragen:

  1. Met wie zit ik hier aan tafel?
  2. Hoe ziet het professionaliseringstraject van de Gemeente ‘s-Hertogenbosch eruit?
  3. Wat was de inhoud, wat moest er geleerd worden?
  4. Welke activiteiten zitten er in het leertraject?
  5. Hoe slaat het sociale leren aan? Wat zijn de voordelen of hebben mensen er moeite mee?
  6. Hoe hebben jullie de groep lerenden samengesteld?
  7. Jullie leggen veel verantwoordelijkheid bij lerenden. Past dit bij een specifieke lerende, cursusinhoud of organisatie?
  8. Wat heeft het de Gemeente ‘s-Hertogenbosch opgebracht en zou je weer voor zo’n spannend concept kiezen?
  9. Hebben jullie nog een laatste tip voor andere organisaties?

Tagged with:
Dec 08

Finland komt in internationale onderzoeken erg goed uit de bus als het gaat om het niveau en de resultaten van het onderwijs. Tijdens het Nationaal Hoger Onderwijs Congres op 26 en 27 november 2013 sprak Pasi Sahlberg het publiek toe middels een video over het Finse onderwijs. Aan mij de eer om een dag eerder uitgebreid Pasi Sahlberg via een webinar een paar vragen te stellen (dit verklaart ook de matige videokwaliteit).

_finnishPasi Sahlberg heeft wereldwijd expertise opgebouwd op het gebied van onderwijsvernieuwing, schoolverbetering, de opleiding van leraren en leiders en het adviseren van beleidmakers en overheden. Hij heeft zojuist een boek uitgebracht met de titel “Finnish Lessons: What Can the World Learn from Educational Change in Finland?“. Te verkijgen via o.a. Amazon.com.

Sahlberg introduceert in het eerste deel van de video het Finse systeem en geeft aan waarom de resultaten bereikt worden dankzij deze manier. Een prachtige term die hij gebruikt is ‘Collective autonomy’ voor docenten waarmee hij aangeeft dat er minder regeldruk van boven is in het Finse onderwijsbestel en dat de docenten autonoom zijn in hun (didactisch) handelen maar dit niet alleen doen en dat er heel veel wordt samengewerkt met collega’s. Op vele verschillende manieren wordt er kennis en ervaring gedeeld.

In het tweede deel stel ik Pasi drie vragen die hij uitgebreid beantwoordt:

  1. The task of the educational system is to educate today’s youth for a society and also for occupational groups, of which we only know the framework. Even 21st Century skills are at this moment only a difficult to define thought. In what way could teacher’s and schools of today anticipate on those ideas effectively?
  2. We educate teachers for the Europe of 1975. On many work fields students are far ahead of the teachers, which undermines the authority and the impact of the teachers. What is your idea of Teacher Training in 2015?
  3. People everywhere talk about the fact that schools and the educational system must be a structurally learning environment. We tell each other that all teachers practice what they preach: life long learning. That is often not true. How do we structurally change that for the better?

Ik wil Pasi bedanken voor het delen van deze waardevolle inzichten! Ben je erbij geweest of ken je zijn ideeën dan ben ik benieuwd naar je mening hierover, je reactie is van harte welkom!

Tagged with:
Dec 02

_olpcVele jaren geleden kwam de organisatie OLPC (staat voor One Laptop Per Child) met een laptop die specifiek was ontwikkeld om arme kinderen sterker te maken. Dit deden ze door educatie met behulp van deze laptop aan te bieden. De zogenaamde ’100 dollar’ laptop heeft een kenmerkende groene vormgeving. Zelf heb ik destijds via Amazon een exemplaar gekocht waarbij je voor 2 laptops betaalde: één was voor jou, de tweede was voor een kind. Er zaten unieke functionaliteiten in: zo was de laptop spatwaterdicht, had het twee antennes waarmee je een netwerk kon opzetten tussen laptops, was het eenvoudig om content te delen (je zag direct de laptops in de nabijheid), kon je het scherm draaien, was het scherm ook te veranderen in een scherm van een e-reader waardoor je het in de zon kon lezen, stond er allemaal open eductional content op, kon je video en audio gebruiken, kon je met zonne-energie de laptop opladen, etc.

Van $100 laptop naar XO tablet

_xoSinds een half jaar is er nu een opvolger van deze oer educatieve laptop: de XO tablet. De tagline die hoort bij de XO tablet is prachtig: “Explore your dreams. Change the world”. Ook dit nieuwe XO product is o.a. via Amazon te koop. Ze verschepen de tablet alleen niet naar Nederland dus toen ik een maand geleden in Orlando was voor het congres Learning 2013 heb ik de tablet bij mijn hotel laten bezorgen. Bij de XO tablet kun je wel 1 exemplaar bestellen. Wat krijg je voor $ 119 in handen?

Je krijgt in handen een 7-inch Android tablet met:

  • een schermresolutie van 1024 x 600 pixels;
  • een 1.6 GHz processor;
  • 1 GB RAM;
  • 8 GB harddrive (middels een kaartje kun je uitbreiden);
  • met 2 MP camera;
  • van het merk Vivitar;
  • met veel voorgeïnstalleerde apps in Engels en Spaans;
  • een gifgroene beschermhoes;
  • de mogelijkheid om een profiel per kind aan te maken.

Je kunt ook Nederlands als taal instellen, dit geldt dan natuurlijk voor de interface en niet voor de al geïnstalleerde apps. Je kunt apps aanpassen door verbinding te maken met de Google Playstore en zo de tablet inrichten zoals je zelf wil.

Interessant?

Het is een mooi apparaat met vele mogelijkheden om precies de behoeften van een kind af te stemmen op de apps en functionaliteit die dat kind aankan. Het formaat vind ik erg prettig en het scherm en bouwkwaliteit is ook goed is mijn eerste indruk. De insteek in de interface om vanuit dromen te denken vind ik een hele mooie. Daarbij is er steeds een driedeling gemaakt in niveau. De kwaliteit van de standaard aanwezige apps is wisselend maar je kunt ze prima aanpassen/aanvullen of verwijderen. De taal van de interface is eenvoudig te wijzigen in Nederlands. Voor Engelstalige en Spaanstalige kinderen is dit een geweldige educatieve tablet. Voor anderstaligen (waar dan ook ter wereld) zou het handiger zijn om niet alle apps direct te zien. Je kunt per kind een profiel aanmaken dus je kunt het prima met meerdere klasgenoten of gezinsleden gebruiken. De groene rubberen beschermhoes met ring om vast te houden lijkt een handige en goede bescherming.

Als Sinterklaas dit nieuwe apparaat aan de juiste kinderen geeft dan komt er nog een review vanuit een 3- en 7-jarige. Kijken of de Nederlandse dromen kunnen worden waargemaakt!

Uitpakvideo

Voor meer informatie kun je op de site van XO tablet verschillende video’s en verdere achtergrondartikelen vinden.

Tagged with:
Nov 24

_LearningHet congres Learning 2013 is al weer een paar weken afgerond. Nu zijn er veel foto’s, video’s en andere bronnen beschikbaar.

Mijn foto’s

Zelf heb ik zowel foto’s als video’s gemaakt. De foto’s zie je hieronder als Flickr slideshow en op deze Flickr pagina vind je de hele set aanklikbaar en deze link brengt je direct naar de slideshow op Flickr. Alles is gepubliceerd onder Creative Commons licentie dus te gebruiken.

Foto’s die gemaakt zijn door de fotograaf van Learning 2013 vind je op de Smugmug pagina. Ook zijn de grafische notulen van de plenaire sessies beschikbaar via de Learning 2013 site en Smugmug. Een Twitteranalyse vind je hier. Video’s vanuit Masie volgen nog.

Gesprek met Elliott Masie

Mijn voormalig collega Rens van Wingerden stelde na afloop van Learning 2013 een paar vragen aan Elliott Masie.

Tagged with:
Nov 10

Op Learning 2013 heb ik weer eens genoten van het fenomeen Pecha Kucha. De eerste keer dat ik kennismaakte met deze manier van presenteren was bij Learning 2008. Ik denk dat deze compacte vorm van presenteren zeker een waardevolle plaats kan krijgen binnen veel organisaties. De serie waar ik nu in zat was over Learning Outside of Work.

_PKoverzicht

Wat is een Pecha Kucha?

Dit is heel simpel: 20 slides die elk 20 seconden duren. Je stelt binnen je presentatieprogramma/omgeving de tijd automatisch in zodat na 20 seconden de volgende slide zichtbaar wordt. Na 6 minuten en 40 seconden is de presentatie afgelopen. De eerste Pecha Kucha nacht werd in februari 2003 georganiseerd door Astrid Klein en Mark Dytham van een architectenbureau in Tokyo. Wikipedia gaat verder in op deze vorm van presenteren. In Nederland hebben we vergelijkbare concepten zoals de TeachMeet en Ignite). De gemene deler vormt de duur, afwisseling en kracht.

_PK

Waarom krachtig?

Zelf vind ik de voorbereiding om een Pecha Kucha te maken moeilijker en tijdrovender dan een ‘gewone’ presentatie van een uur. Dit ligt aan een paar dingen:

  • Elke boodschap moet in 20 seconden worden verteld. Dit betekent dat je snel en visueel moet zijn. Tekst kan hoogstens in enkele woorden worden gebruikt. Kijkers kunnen niet de tekst lezen én naar je verhaal luisteren.
  • Je vertelt je verhaal met beelden. Het zoeken van die beelden kost vaak tijd omdat het ook een passend geheel moet vormen.
  • In totaal heb je maar 6 minuten en 40 seconden tot je beschikking. In een gewone presentatie heb je ruimte om verschillende voorbeelden te geven, om uit te weiden en om details te vertellen. Het is moeilijker om alle overbodige informatie eruit te halen.

Het feit dat je alle overbodige informatie moet strippen en enkel de kern van je boodschap vertelt, is ook direct het hele sterke punt van de Pecha Kucha sessies. Voordeel is ook dat een ontzettende saaie presentatie nooit langer duurt dan 6 minuten en 40 seconden. Dat is nog te overzien.

Hoe toepassen?

Nadat we 4 Pecha Kuchas hadden gehad hebben we doorgepraat over de waarde maar ook de toepassing van deze vorm van presenteren. In het leuke gesprek kwamen onder andere de volgende ideeën naar voren:

  • Een verslag van Learning 2013 middels een Pecha Kucha. Dit geeft een kort en krachtig overzicht van de hoogtepunten.
  • Een Pecha Kucha van verschillende afdelingen voor nieuwe medewerkers.
  • Je kunt dit inzetten om projectvoortgang te delen. Sneller dan een uigebreide vergadering en beter te gebruiken dan een uitgebreid verslag op papier.
  • Een Pecha Kucha kan ook worden gemaakt door lerenden die zo laten zien dat ze bepaalde kennis hebben verwerkt.

Een prachtige Pecha Kucha werd gegeven over vriendschappen in je leven. Dit verhaal met mooie titel ‘Life 101′ (cursus 101 is in de US altijd een basiscursus. ‘Life for dummies’ was een alternatieve titel geweest) zal me heel lang bijblijven!

pklife101

Tagged with:
Nov 06

Agile ontwikkelen van e-Learning

De laatste ochtend heb ik bij een sessie gezeten van Bob Mosher en Conrad Gottfredson van Ontuitive. De sessie had als titel ‘Transforming ADDIE into AGILE Instructional Design’.

Ten eerste vragen ze Bon en Con naar de diploma’s die iedereen heeft in instructional design. Volgens hen is vooral de RWE degree belangrijk: Real World Experience. Bob en Conrad zitten in de hoek van performance support maar de sessie gaat verder. De reden waarom we volgens hen moeten kijken naar het ontwikkelproces is niet omdat we met een traditionele ADDIE ontwikkelprocessen:

  • niet de snelheid van de business kunnen bijhouden;
  • we niet leveren wat we nodig hebben (te star proces).

Met een AGILE benadering krijgen we:

  • een iteratief proces;
  • waar continu wordt bijgestuurd;
  • een intensief proces met gebruikers/klanten;
  • met meer praktijkgerichte resultaten.

_ps

Ze hadden een goed verhaal met praktische voorbeelden over hoe bijvoorbeeld een LEaP=plan te maken: een Learning Experience and Performance plan. De focus ligt op de competenties van de medewerkers waarbij allerlei instrumenten besproken worden om te achterhalen wat een professional nodig heeft. Een mooi instrument vond ik Impact of failure waarbij een Critical skills analyse werd uitgevoerd. Dit zorgt ervoor dat je tot de kern van het businessprobleem doordringt en geen onnodige dingen traint.

Leren en werken dichter naar elkaar toe

_LDe link tussen leren en werken wordt in heel veel sessies gelegd. Zo ook in de sluitingssessie. Masie voert een gesprek met o.a. John Leutner van Xerox. De boodschap van Leutner is helder:

“We zijn niet meer in staat om voldoende trainingen te verzorgen om mensen hun snel veranderende werk goed te laten doen. We krijgen het niet meer georganiseerd en daarom zullen we leren en werken dichter naar elkaar moeten brengen en een leercultuur moeten bestendigen.”

Ook gaf hij aan dat we van instructional design specialisten naar performance support specialisten moeten gaan.

De trend is helder. Door alle sessies heen. Over een aantal dagen reorganiseer ik alle informatie, en doe ik een poging om het geleerde te interpreteren en conclusies te trekken. Het was weer een mooie, inspirerende ervaring.

Tagged with:
Nov 06

DIY (Do It Yourself) Learning Design for Onboarding: Engaging, Effective & Cheap!

bord.jpgDit jaar mocht ik weer een sessie verzorgen en ook deze keer vroegen ze of ik het over zelfgeorganiseerd leren wilde hebben. Als didactische werkvorm koos ik voor een ‘60 Minute Design session’ (zie hieronder). Een hele uitdaging want als je veel uit handen geeft in een sessie dan is het ook onzeker wat de uitkomst gaat worden maar dat is het hele idee van DIY Learning.

De opdracht was dat ze werken op Learning Department van Disney en ze moeten een onboarding ontwerp maken (inwerktraject nieuwe medewerkers) waarbij DIY Learning principes als uitgangspunt dienen.

onboarding

De principes van DIY Learning heb ik vorig jaar uitgewerkt met Hans de Zwart en via een website gedeeld.

De 5 principes op een rijtje:

5principles

 

Het valt op dat de deelnemers vooral kansen zien. Ze gaan hard aan het werk en komen met didactisch rijke ideeën en denken daarbij vrij. Wat ook opvalt is dat er verschillende mensen achteraf je komen bedanken en aangeven dat ze de sessie goed vonden. En dan ook precies omschrijven waarom ze dit vonden. Fijn om zo directe feedback te krijgen!

Design van activiteiten Learning 2013

Ik had een zogenaamde “60 Minute Design” sessie. Er waren veel verschillende formats die gekozen konden worden. Van te voren moest ik een lesplan indienen en ik mocht maximaal 5 slides gebruiken. Ook die slides werden gereviewd.

60min

Dit duidelijke format biedt de deelnemer houvast om uit de vele honderden sessies te kiezen. Het maakt de conferentie afwisselend en van een zekere constante kwaliteit. Wel heb ik bij sessies gezeten die zich niet aan het format hielden en dat doet afbreuk. Zeker Amerikanen krijgen graag wat ze verwachten en in veel sessies lopen mensen weg als het niet voldoet aan hun verwachtingen.

e-Learning 18 jaar: eindelijk volwassen?

masieMasie haalt terug hoe de begindagen van e-Learning eruit zag. de term e-Learning kwam op rond 1996 en was toen vooral gebaseerd op ideeën van Skinner. Je zag een stuk tekst, kreeg een vraag en je kreeg feedback op je vraag. Als de vraag fout werd beantwoord dan kreeg je nogmaals de vraag. Het valt me op dat de visie van Masie wel een Amerikaanse visie en historie is.

In het begin waren er veel producten waar onderwijskundige en didactische expertise ontbrak. De stap van CBT (zie wikipedia) naar internet betekende dat veel barrières om te leren verdwenen.

Masie geeft aan dat we van de term e-Learning afmoeten omdat het te beperkend is. Hij heeft duidelijk een smalle definitie van e-Learning want hij geeft aan dat ook zaken zoals samenwerken en user generated content belangrijk zijn. Voor mij vallen die onder het begrip e-Learning. Voor mij is dit dan ook niet een reden om de term dan maar overboord te gooien. Je moet met betrokkenen (klanten, lerenden, designers, etc.) een discussie starten over wat goed leren is. Volgens Masie moeten we van de mechanische manier van e-Learning af en moeten we meer naar experience based learning toe. Daar kan ik me prima in vinden maar ik vind dit niet meer dan logisch en zeker niet innovatief.

Over de rol van experts en expertise zegt hij nog wat relevante dingen. Voor hem is het logisch dat we steeds kleinere leerinterventies krijgen en dat we bijvoorbeeld als we een product kopen, directe ondersteuning kunnen krijgen (al dan niet betaald en al vaak niet vanuit de leverancier of fabrikant). Ook zaken zoals een live coachingssessie van 1 minuut kan een grote relevantie hebben.

Tot slot noemt hij een paar belangrijke zaken en ontwikkelingen van dit moment:

  • We gaan naar minder ‘mechanische’ e-Learning.
  • Alternatieve manieren om competenties te erkennen buiten een vinkje in een LMS worden belangrijk. Voorbeeld hiervan vormen open badges en Tin Can API.
  • Er komt een ‘expertise architecture’ waarin we kennis direct kunnen aanboren, niet alleen via social media maar ook 1-op1 contact.
  • Big learning data geeft ons veel.

Learning boards bij Accenture

Bij de sessie van Accenture was het zo druk dat er 1 minuut voor de start een andere ruimte werd geregeld. Iedereen kon toen aanwezig zijn. Volgens het programma ging de sessie over gepersonaliseerd leren maar dat vond ik niet de juiste benaming. Het ging wel over een nieuwe vorm van leren. Accenture gaf eerst de reden aan om met een nieuw concept te komen: de business én de technologie verandert zo snel dat de traditionele manier van opleiden niet meer voldoet.

Ze hebben een concept ontwikkeld dat ze Learning Boards noemen. De technologie erachter is Drupal en de interface hebben ze zelf ontwikkeld. Een paar uitgangspunten voor deze ‘leeromgeving’:

  • Mensen leren op een formele manier maar de non-formele manier is zeker zo belangrijk.
  • Zowel interne als externe content moet samenkomen.
  • Werknemers zoeken bij een leervraag vaak buiten de deur omdat ze niet weten dat het binnen Accenture aanwezig is.
  • Zelf zoeken van content is te tijdrovend voor veel mensen.
  • Content moet snel en eenvoudig toegankelijk zijn: binnen 1 klik.

De Learning Boards:

  • bevatten content die door 10-15 curatoren verzameld is;
  • hebben curatoren die SME zijn (subject matter expert);
  • gecategoriseerd naar onderwerp
  • zijn clean en simpel;
  • bevatten veel externe bronnen;
  • zijn op vele apparaten te gebruiken;
  • hebben als voertaal Engels.

board

Accenture was nog niet heel lang bezig met dit project, er waren nu ongeveer 1.000 gebruikers van de potentiële 250.000 werknemers. Een belangrijke vraag waar ze nog nader mee experimenteren is de mate waarin het toevoegen van content open moet zijn. Nu zijn er curatoren die inhoudsdeskundige zijn en bepalen wat er wel en niet wordt toegevoegd. Het is duidelijk dat het niet de mensen van een learning department zijn maar misschien kunnen professionals ook content gaan toevoegen.

Met Star Trek en met muziek de dag uit

Aan het eind van de dag kwam George Takei nog aan het woord. Acteur van Star Trek maar misschien nog wel meer burgerrechten en homorechten-activist. Hij vertelde over zijn persoonlijke geschiedenis en over zaken als storytelling. Het ging ook nog over zijn manier van storytelling via social media. Een mooie man met een inhoudelijk verhaal. De relatie met leren en e-Learning was echter nauwelijks aanwezig.

De avond eindigde met een optreden van een aantal Broadway sterren. Aan de rij te zien van mensen die een handtekening wilden waren het echte sterren. Van mij mogen ze een swingende open badge krijgen!

broadway

Tagged with:
Nov 05

De tweede dag van Learning 2013 liet zien hoe Hillary Clinton over leren dacht, dat dit niet betekent dat je hierover mag twitteren, over Learning Hackatons en Learning Dashboards en over open onderwijs.

Gepersonaliseerd leren

Veel sessies gaan over personalisatie, learning dashboards en data analytics. Lucent liet zien hoe ze een gepersonaliseerde leeromgeving hadden gerealiseerd. Het dashboard zag er mooi uit. En ja, je kon zelf je ‘e-Learnings’ kiezen. Achter het systeem zit een bibliotheek aan zelfstudiemodules. 13.000 gebruikers maakten gebruik van deze PLE. Wat me opviel was dat de oude en nieuwe situatie verschilde van elkaar omdat mensen nu niet alle modules hoeven te doorlopen. Je kunt jezelf testen. Dit gaat met hele eenvoudige meerkeuzetoetsen. Er zat ook een sociale kant aan: mensen kunnen hun progressie delen met collega’s. De focus is erg op kennis gericht. Zaken als proeve van bekwaamheid, 360 graden feedback etc. ontbreken. Het persoonlijke bij Lucent zit hem dus in het besparen van tijd door overbodige kennismodules te skippen.

Zelf geven ze al aan dat de volgende stap zal gaan over performance. Ook hebben ze als Lucent University een moeilijke positie (financieel gaat het slecht) en ze wachten daarom op support van directie. Volgens mij zit hier nu juist een kans om als learning te laten zien dat je bijdraagt aan de business. Daarvoor zou je juist wel op performance moeten ondersteunen! Kennis is niet van commerciële waarde voor een bedrijf, performance wel.

Awards, ook voor de Open Universiteit

ouMartin Bean van de Open University in de UK ontvangt een award van Elliott. Een typisch Amerikaans gegeven maar gelukkig heeft Bean wel een aardig verhaal. De OU krijgt in de UK een hoge waardering van studenten en staan steevast in de top 5 van universiteiten. Met 250.000 studenten is het een grote onderwijsinstelling die ook studenten (net als in Nederland) een kans geeft die geen vooropleiding hebben die de andere universiteiten vereisen.

Als relativering geeft Bean aan dat MOOC’s niet nieuw zijn. Massive Open Courses zijn er al sinds de BBC kennis en cursussen via de TV deelde. Ook geeft hij aan dat een MOOC geen vervanging is van face-2-face training. Volgens Bean moet het doel van een leerinterventie zijn: ‘Great teaching’ en dit hangt niet af van de vorm e-Learning of klassikaal leren. Het MOOC platform FutureLearn van o.a. de OU onderscheidt zich van de andere aanbieders omdat het sociale leren een hele belangrijke rol speelt. Het vormen van een kleine groep is een nieuwe functionaliteit die een verschil gaat maken. Je ontvangt open badges voor je bijdrages en dat zijn niet alleen de testresultaten of de resultaten van de opdrachten maar ook de waardering die je krijgt in de community voor je bijdrages.

Ten slotte neemt Bean als voorbeeld dat bedrijven prima bestaande MOOCs kunnen incorporeren in hun programma en dan zelfs aanpassingen of context kunnen toevoegen.

Hackaton

Vorig jaar was er al aandacht voor hackatons. Een hackaton is een samenvoeging van Hack en Marathon. Deze vorm is vooral bekend binnen programmeurs waarin ze in 24 of 48 uur een probleem oplossen en naar een resultaat toewerken. Ken Zalot van MIT laat zien dat ze dit concept inzetten binnen leren. Deze Learning Hackatons zijn voor studenten een manier om anders en doelgericht aan een vraag te werken. Niet alleen het resultaat is belangrijk maar vooral blijkt dat de Learning Hackatons veel invloed hebben op de leercultuur en de manier waarop mensen naar kennisdelen en samenwerken kijken.

Nog wat tips en opmerkingen:

  • Met Learning Hackatons laat je mensen op andere manieren problemen oplossen.
  • Zorg voor een multidisciplinair team. Haal er ook mensen bij die niet thuis zijn in het onderwerp. Die hebben vaak een frisse blik.
  • Technologie hoeft geen onderdeel van de oplossing te zijn.
  • Werk toe naar een tastbaar resultaat, zelfs als je het niet haalt is het goed om een helder doel te hebben.
  • Geef de groep een uitdaging, samenwerken vormt de kern. Maak niet teveel kleine groepen.

Google laat mensen lesgeven

GooglerGoogle kent het programma ‘Googlers-to-Googlers’. Het betekent dat collega’s aan elkaar lesgeven op verschillende manieren (klassikaal, Google Hangouts etc.). Deze week heb ik op e-Learning.nl hierover een bericht geplaatst en vandaag ben ik naar Sarah Devereaux geweest die over dit initiatief die vertelde. Ruim 63% van alle trainingen wordt gegeven door Googlers. Bij sommige soorten trainingen ligt dit percentage nog hoger. Zo wordt 90% van alle salestrainingen gegeven door Google collega’s.

Er worden eisen aan zo iemand gesteld. Dit is vooral van inhoudelijke aard. Binnen een kwartaal is het de bedoeling dat iemand voldoende didactische vaardigheden leert. Hierin wordt hij/zij wel ondersteund. Iedere G2G-er krijgt uitgebreide feedback over aantallen lerenden, scores en waarderingen en ze worden gecoacht op het moment dat de kwaliteit onvoldoende is.

Wat opvallende uitspraken van Google:

  • Mensen melden zich vrijwillig aan. Soms mogen ze het uitvoeren in de beroemde Google 10% tijd maar anderen doen dit bovenop hun dagelijkse baan.
  • Mensen krijgen geen extra beloning en geven aan dat ze ook geen bonus willen. De beloning zit in de eigen ontwikkeling als professional.
  • Het delen van kennis en het samenwerken zit diep in cultuur van Google. Daarom werkt dit goed.
  • Google spreekt niet over een project maar over een rol, daarom spreekt het aan.
  • Mensen commiteren zich voor minimaal een half jaar. Velen blijven jaren deze rol vervullen.
  • De rol wordt ook door mensen in het MT opgepakt.
  • De waardering van deelnemers voor de G2G-ers is HOGER dan die voor externe trainers en een fractie van een procent lager dan de interne trainingsprofessionals.

Pencil sharpening innovation

Richard Culatta geeft in een kleine sessie aan wat het belang is van zaken als learning analytics en open badges. Hij is van mening dat we binnen het onderwijs en leren niet moeten insteken op ‘Pencil sharpening innovation’ maar echt moeten zoeken naar nieuwe manieren om met leren waarde toe te voegen. Zijn verhaal begint met het voorbeeld van navigatie in de auto en van het dashboard bij bijvoorbeeld de Fitbit en Khan Academy. Learning analytics gaat voor hem over het presenteren van informatie op een visuele manier zodat er directe feedback wordt gegeven. Op die manier kunnen we ondersteunen door context te bieden en kunnen lerenden hun leer- en werkproces aanpassen.

Voorbeeld learning dashboard bij Khan Academy:

_dashboard

 

Met initiatieven zoals Open badges kun je laten zien welke competenties je al hebt en dit zegt meer dan een bewijs van deelname. Dat zegt alleen dat je tijd in een klaslokaal hebt besteed. Ik snap zijn punt wel maar onderschrijf het niet helemaal want iedereen kan badges uitreiken en daar hoeft bijvoorbeeld geen proeve van bekwaamheid aan vast te zitten. Een open badge kun je ook krijgen na een test of als je een wbt hebt doorgeklikt. Dit doet niets af aan het feit dat ook volgens mij open badges belangrijk zijn en ons dwingen om opnieuw naar leren en de resultaten en doelen van leerprocessen te kijken. Leer je alleen voor het vinkje?

Tenslotte geeft Richard nog twee interessante whitepapers (pdf) die geschreven zijn door het Ministry of Education:

Hillary Clinton over….

Graag had ik verslag gedaan over de sessie van Hillary Clinton zoals ik dat ook had gedaan bij Bill. Helaas was het verboden om foto’s te nemen, video’s te maken en zelfs om te twitteren tijdens het verhaal van Hillary. Het viel me op dat ze erg veel sprak over leren en over e-Learning. Wat me ook opviel was dat ze zo’n goede spreker is. Alles uit het hoofd en supergoed geformuleerd. Niet alleen tijdens het vertellen van haar verhaal maar ook bij het beantwoorden van de vragen van Elliott Masie. De sfeer was goed en ze kwam steeds met mooie antwoorden en heldere voorbeelden.

Totaal irrelevant maar wel leuk: dit jaar hebben ze een aparte tas gekozen:

_bag

Tagged with:
Nov 04

elliottZondagavond 19.29 uur, Orlando. Elliott Masie opent zijn Learning 2013 conferentie. Tot en met woensdag gaan 1626 learning professionals uit de hele wereld van en met elkaar leren op een hele gevarieerde manier.

Elliott legt even wat over het concept uit, zo zijn er geen echte keynote speeches maar worden mensen geïnterviewd. Het gehele plenaire gedeelte wordt visueel vastgelegd door iemand die vanuit California alles meekrijgt. Op het grote scherm worden de resultaten af en toe gedeeld.

Elliott opent met comprimeren leren

Elliott leidt de conferentie in met een overzicht van de belangrijkste ontwikkelingen. De bekende termen als personalisatie, Big learning data komen aan bod en een mooi voorbeeld geeft Elliott van het steeds verder comprimeren van e-Learning:

  • Training van 5 dagen wordt een training van 3 dagen
  • Training van 3 dagen wordt een training van 1 dag
  • Training van 1 dag wordt een webinar
  • Webinar wordt een video
  • Video wordt een 6 seconden video

Be Bold, Be Brave

Telly Leung, Broadway ster, komt een nummer zingen. Hij zal later nog terugkomen voor een uitgebreid optreden. Elliott haalt uit zijn bijdrage “Be Bold, be Brave”.

talentlabUit de entertainmenthoek komt ook Jayza Patria van NBCUniversal. Hij weet veel van branding en heeft een hele rebranding uitgevoerd binnen NBC. Hij vraagt het publiek om even met de tafel te overleggen over wat lerenden zullen noemen als ze aan e-Learning denken. Uit de exercitie komen twee woorden naar voren:

  • Saai
  • Verplicht

Toch wel erg als we dat zelf al verwachten. Jayza laat zien hoe NBC het heeft aangepakt. Het begint al met de woorden. In zijn ‘TalentLab’ zijn woorden als ‘trainen’, ‘curriculum’ en ‘leren’ niet in gebruik. Door heel erg te kijken op de ervaring van de lerende (experience) komen ze tot een aantrekkelijk aanbod, nu is het zelfs zo dat ze aanvragen voor trajecten moeten weigeren vanwege de hoge vraag.

Big data, privacy en transparante technologie

Richard Culatta is mijn held sinds hij (werkend bij de CIA) heldere en stevige standpunten innam rondom e-Learning. Een vakman met passie voor zijn vak. Nu werkt hij bij Ministerie van Onderwijs en weet nog steeds haarfijn aan te geven waar we op kunnen letten. Paar punten:

  • Technologie wordt transparant.
  • Tools die informatie presenteren op een zinvolle en relevante manier zijn belangrijk. Als voorbeeld noemt hij de FitBit en de Khan Academy.
  • Big Learning Data is niet OK als je als lerende niet weet wat er mee gebeurt. Privacy IS belangrijk en je moet in ieder geval aanbieden dat gebruikers hun eigen data kunnen downloaden.
  • Badges geven een relevant beeld van wat ik kan.
  • Als je nog niet met een MOOC heb gewerkt: doe het want dit verandert absoluut het hoger onderwijs.
  • Innovatie wordt steeds beter gefaciliteerd door eenvoudige technologie.
david
Richard Calutta in gesprek met Elliott Masie
Tagged with:
preload preload preload