Als je ernstig ziek bent dan merk je opeens dat je zelf graag invloed hebt op je genezingsproces. Je doet wat je kunt om te helpen en hierbij hoort ook dat je een goede gesprekspartner wilt zijn voor je zorgverleners. Kennis die hiervoor nodig is ontbreekt echter nog wel eens. Ook merkte ik toen ik 2 jaar geleden in het ziekenhuis lag dat je de inhoud van gesprekken met specialisten (soms wel drie op een dag) niet eenvoudig kunt bevatten, laat staan doorgeven aan je partner en anderen. Door de emotie en je toestand ontgaat soms zelfs de kern van de boodschap. Tenslotte heb ik 2 jaar geleden met interesse een poster bekeken die aan patiënten vertelde dat je alert moest zijn op de medicijnen die je krijgt. Ik moest opletten en als er iets raars opviel dan moest ik dat melden. Alleen weet je niet wat je hoort te krijgen dus valt het ook niet op als je bijvoorbeeld een medicijn niet krijgt.
Helaas heb ik ongeveer 1,5 week onnodig in het ziekenhuis gelegen. De eerste keer zorgde het niet uitwisselen van informatie tussen twee specialismes dat er een verkeerd advies was gegeven. De tweede keer is men vergeten om bloedverdunners te geven tijdens een opname en dit zorgde ervoor dat ik een longembolie heb gekregen (zie wikipedia).
Ik wil graag hier iets in kunnen veranderen en daarom heb ik een ontwerp gemaakt voor een app waarmee chronisch zieken de kennis rondom hun eigen genezingsproces, medicijngebruik en andere zaken kunnen opdoen. Verder kunnen gesprekken worden opgenomen, kunnen handelingen worden gefilmd en kan een patiënt een dagboek bijhouden. Zo’n app kan de kwaliteit van de zorg doen toenemen, geeft patiënten weer enigszins controle over het proces en kan kosten voor onnodige opnames verminderen.
Suggesties of namen van mensen en partijen die dit idee verder kunnen helpen ontwikkelen (verzekeraars, ziekenhuizen,…?) zijn van harte welkom!
Natuurlijk heb ik ook GIMP op mijn MacBook staan. Deze open source equivalent van PhotoShop biedt voor mij echter te veel functionaliteiten en vraagt teveel tijd om het goed te doorgronden. Als je op zoek bent naar een online editor waarmee je basishandelingen kunt uitvoeren met afbeeldingen dan is PicMonkey een prima alternatief. Beperkt maar krachtig.
PicMonkey is gemaakt door de ontwikkelaars van Picnik, een erg fijne editor. Deze editor is echter in 2010 gekocht door Google en is nu deels overgenomen in Google+. De site Picnik is dit jaar gesloten, zie voor uitleg hierover de site van Picnik. PicMonkey gebruik ik vooral veel als ik een aantal afbeeldingen verwerk in een leeromgeving of blogpost en ik wil ze een consistente look geven. Bijvoorbeeld wil ik dat alle afbeeldingen dezelfde afmetingen hebben en afgeronde hoeken met een schaduw. Dan is PicMonkey de snelste en eenvoudigste tool waarmee ik dit kan doen. Nu nog gratis te gebruiken maar het lijkt erop dat ze hetzelfde fremium model willen gaan invoeren dat Picnik ook had: een grote set aan functionaliteiten kun je gratis gebruiken en voor een beperkt jaarlijks bedrag kun je een rijkere set aan functionaliteiten gebruiken.
In de screencast laat ik een paar van de mogelijkheden zien. Welke tools gebruik je vooral voor dit soort klusjes?
Boeken inspireren en vertellen mij een verhaal. Een tweede boek van Nancy Duarte geeft me weer veel nieuwe ideeën. Het boek met de titel “Resonate; present visual stories that transform audiences” is de opvolger van “Slide:ology“. En Nancy Duarte is niet zomaar iemand die tips geeft hoe je een betere presentatie geeft. Ze geeft aan het ontwerpen van presentaties een nieuwe impuls en geeft inzichten die 1-op-1 toepasbaar zijn in uw eigen presentaties of bijvoorbeeld uw e-Learning concepten.
Er zijn vele boeken te lezen over het geven van presentaties. Het voortreffelijk en prikkelend boek “Presentation Zen” van Garr Reynolds is een voorbeeld waarbij het hele proces van het ontwerpen van een presentatie aan bod komt. Hij stelt in dit boek een bruikbare aanpak voor die je op een andere en meer visuele manier naar presentaties laat kijken. Je kunt je presentatie sterk verbeteren met een heldere structuur en een gebalanceerd visueel ontwerp.
Het boek Resonate van Nancy Duarte gaat minder in op het visuele ontwerp maar neemt storytelling als kern voor haar aanpak. De vormgeving van het boek is (net als dat boek van Reynolds) prachtig en het is een genot om het boek door te bladeren. Het gaat echter veel verder dan mooie vormgeving. Bij Nancy ligt de lat een stuk hoger. De titel geeft dit al aan, ze is pas tevreden als de boodschap resoneert en het publiek geraakt wordt. Als de presentatie een verschil maakt. Als er verandering optreedt. Dat is niet alleen een mooi streven bij een presentatie maar ook bij alle leeractiviteiten en interventies.
Duarte gaat eerst in op de verschillende aspecten die een presentatie goed maken. Ze geeft hierbij vooral aan dat het over mensen gaat. Als presentator ben je niet de Held, een goede presentator laat het publiek de Held zijn. Vergeet slides over je bedrijf of over je eigen verleden; “Make it about the audience“. Ze bespreekt voorbeelden, analyseert toespraken en presentaties van grootheden (zie de voorbeelden op haar site van o.a. Steve Jobs, Martin Luther King, Ronald Reagan en Benjamin Zander) en geeft direct toepasbare modellen en tips. Hierbij put ze uit andere domeinen zoals film. Met haar 9 regels geeft ze richting.
Negen regels van Nancy Duarte
Resonance causes change.
Incorporating story into presentations has an exponential effect on outcomes.
If a presenter knows the audience’s resonant frequency and tunes to that, the audience will move.
Every audience will persist in a state of rest unless compelled to change.
Use the big idea to filter out all frequencies other than the resonant frequency.
Structure is greater than the sum of its parts.
Memorable moments are repeated and retransmitted so they cover long distances.
Audience interest is directly proportionate to the presenter’s preparation.
Your imagination can create a reality.
Wat is er goed aan het boek?
Het goeie is dat ze haar inzichten goed weet te onderbouwen en ook te laten landen door de de vele voorbeelden en bruikbare en heldere modellen. Je leert niet alleen interessante zaken zoals een opbouw rondom een verhaal maar je wordt ook steeds uitgedaagd om je ideeën rondom presentaties bij te stellen. Het wordt duidelijk dat je met aandacht, liefde en vakmanschap te werk moet gaan bij het maken van een presentatie, anders verdoe je alleen maar de tijd van je publiek en van jezelf. Je wil het publiek veranderen en daarvoor geeft dit boek vele handvatten. Duarte gebruikt aansprekende casussen om haar modellen op te te passen. Dat geeft snel inzicht en samen met voorbeelden uit haar praktijk zorgt dit voor een prikkelend en waardevolle aanpak.
Wat is minder goed aan het boek?
Het boek is geschreven voor professionals die hun eigen presentaties veel beter willen maken. Deze lezers hebben al veel ervaring. Duarte sluit hier qua niveau goed op aan maar ze herhaalt wel veel. Aan experts hoef je niet alles op meerdere manieren uit te leggen. Na 230 pagina’s sla je het boek dicht en constateert dat het wel beknopter had gemogen. Maar het belangrijkste: de boodschap resoneert wel!
Op de website vindt u veel inspirerende filmpjes en uitleg van de casussen.
Tijd om een nieuwe start te maken in mijn professionele leven. Op 1 april 2009 ben ik als deeltijd ZZP’er gestart met Leerbeleving. Ik had al een blog met die naam en wilde graag als onafhankelijk adviseur en trainer verder. Vanaf 2004 was ik in dienst van Stoas Learning en daar heb ik de laatste 3 jaar 3 dagen per week gewerkt en gecombineerd met mijn eigen activiteiten. Nu heb ik mijn baan opgezegd.
Verder als zelfstandige!
Per 1 april a.s. ga ik 100% als zelfstandige werken. Nadat ik kanker kreeg moest ik heel voorzichtig omgaan met mijn beperkte energie. Ik merkte dat ik met de activiteiten die ik voor mezelf deed meer energie kreeg dan met de Stoas werkzaamheden. Dat ligt niet aan Stoas want ik heb daar prima en met veel plezier gewerkt maar ligt wel aan de vrijheid en verantwoordelijkheid en de soort activiteiten die ik zelf uitvoer. Daar kan ik mijn passie helemaal uitleven en dat voelt goed. Graag neem ik verantwoordelijkheid voor de kwaliteit die ik lever. Een onafhankelijke positie voelt als vrijheid. Ik wil bij deze de collega’s bij Stoas nog eens heel erg bedanken voor de fijne jaren en mooie projecten. En voor de onvoorwaardelijke steun die ik kreeg tijdens mijn ziekteperiode. Dat is heel waardevol voor mij. Ik ben door de kansen die ik bij Stoas kreeg erg gegroeid als e-Learning professional.
Huidige projecten
Momenteel ben ik met een aantal hele prikkelende en motiverende projecten bezig. Zo ben ik hoofddocent van de Fontys post hbo-opleiding e-Learning, ben ik hoofddocent van de SBO Opleiding Onderwijskundig e-Learning Ontwerper, adviseer ik Euroforum Uitgeverij op het gebied van digitaal uitgeven, ontwerp een e-Learning concept voor een grote landelijke uitgeverij en begeleid een grote supermarktketen met een herzien e-Learning concept en begeleid ik ze naar de implementatie van een nieuwe leeromgeving.
Daarnaast ben ik actief met presentaties en workshops in de medische hoek zoals zorginstellingen en ziekenhuizen. Een doelgroep waar ik erg graag werk met gemotiveerde professionals die met een kritische en eerlijke blik naar e-Learning kijken. In huis wordt er erg veel mooi materiaal gemaakt.
En daarnaast ontstaat nu de tijd om meer Apple gerelateerde activiteiten uit te gaan voeren.
Maak jij ook een stap?
Vandaar de nieuwe stap. Dus als je nog een goede training of coaching zoekt op het gebied van e-Learning, of als je je concept wilt innoveren zodat je echt krachtige e-Learning krijgt of als je iets meer wilt met zaken zoals digital storytelling of mobiel leren dan hoor ik het graag. Als je een kritische maar innovatieve onderwijskundige sparringpartner zoekt dan ben je bij mij aan het juiste adres.
Vanuit het e-Learning Event en de BVLT worden de komende maanden gratis webinars verzorgd rondom verschillende e-Learning thema’s. De webinars die al zijn uitgezonden kunt u ook nog bekijken. Op deze site kan iedereen zich kosteloos inschrijven. Samen met David Dekker van Stoas ben ik op donderdag 9 februari naar de studio in Delft gegaan om een webinar te verzorgen. In deze blogpost vertel ik iets meer over deze manier van broadcasting die weer heel anders is dan de webinaromgevingen zoals Adobe Connect en DimDim (zie voor dit soort tools mijn eerdere blogpost).
Wat werd hier gebruikt?
We waren te gast in de studio van het bedrijf MediaMission op het TU terrein in Delft. Ze werken nauw samen met de TU en verzorgen o.a. bij veel onderwijsinstellingen het opnemen van colleges. Ook tijdens het e-Learning Event verzorgt MediaMission weer de registratie. Ze gebruiken hierbij het systeem Mediasite. Hiermee worden sessie opgenomen maar het zorgt tevens voor het beheer van alle opnames. Het kan o.a. automatisch teksten in presentaties doorzoekbaar maken en het kan gekoppeld worden aan roostersystemen zodat veel metadata over een opgenomen lezing/presentatie/college al direct worden toegevoegd aan het beeldmateriaal.
Wat is anders dan een traditioneel webinarsysteem?
Bij omgevingen zoals Adobe Connect en Webex heb je echt een virtueel klaslokaal met veel interactiemogelijkheden. Als deelnemer kun je je hand opsteken, polls beantwoorden, chatten met anderen, scherm laten zien aan anderen, jezelf laten zien en horen met een webcam etc. Het is een omgeving waarmee je met veel mensen communiceert.
Bij deze omgeving gaat het echt om uitzenden, broadcasting. Dit is een relatie van 1 naar veel. Dit wordt erg professioneel aangepakt met 2 goede, op afstand te richten camera’s, een rijk toegeruste studio met goed licht, prima microfoons en een serieuze begeleiding door 2 mensen. We zonden live uit en hebben eerst proefgedraaid. Er kunnen een paar verschillende players worden gekozen en de stream is ook op allerlei apparaten zoals een smartphone en tablet te bekijken. Als kijker heb je de mogelijkheid om een vraag te stellen (je vult dan een formulier in). Ook kan er worden gewerkt met een poll waarbij je een meerkeuzevraag voorlegt aan de kijkers. Het nadeel is dat er tot 30 seconden vertraging zit tussen de klik en de presentatie van het resultaat. Om die reden heb ik ervoor gekozen om dit niet te gebruiken.
Ik vond het lastiger dan de webinar sessie die ik normaal gesproken veel verzorg. Je hebt weinig mogelijkheden tot interactie en kijkt in zwarte gaten van de camera’s. Ik werk normaal met webcams waardoor ik ook de deelnemers zie en dan is het als presentator gemakkelijker om je verhaal te houden.
Conclusie
Zowel het systeem als het bedrijf zorgde ervoor dat ik een hele positieve ervaring had. Er zijn veel enthousiaste reacties gekomen dus de gedegen voorbereiding vanuit MediaMission heeft blijkbaar zijn vruchten afgeworpen. Je zet deze manier van uitzenden in bij een grotere groep waarbij je echt professioneel wil overkomen en de interactie van minder belang is. Door de beperkte interactiemogelijkheden is het minder eenvoudig (didactisch gezien) om zo’n sessie te verzorgen. Het vergt meer van de presentator en de tijd die je een sessie kunt laten duren is ook beperkter. Het is aan te raden om een duopresentatie te houden, dat maakt het geheel een stuk dynamischer.
Zie hieronder de opgenomen sessie, het gaat er in dit webinar over om het rendement van e-Learning zo groot mogelijk te maken. Hierbij is de insteek van David en mij vooral een onderwijskundige. U kunt het schermvullend klikken.
Met veel dank voor de fantastische grafische vormgeving van collega Douwe Harder en de inhoudelijke opzet van Peter Meerman.
Op 15 december vond de laatste contactdag plaats van de Opleiding Onderwijskundig e-Learning Ontwerper van SBO (zie ook mijn eerdere blogpost hierover). Deze opleiding heb ik ontworpen en samen met SBO georganiseerd. Als hoofddocent heb ik met veel plezier hard gewerkt samen met alle deelnemers en gastdocenten om er een mooie leerbeleving van te maken. In deze blogpost blik ik terug op de opleiding en geef ik verbeterpunten aan. Daarnaast laat ik de deelnemers aan het woord en deel ik een paar producten die als opdracht in de opleiding zijn gemaakt door de deelnemers.
Opzet van opleiding
In onderstaand schema wordt de structuur van de opleiding weergegeven. Er zijn 4 contactdagen geweest waarin 18 cursisten samenkwamen. Als hoofddocent nam ik steeds een halve dag voor mijn rekening, de gastdocenten verzorgden de andere helft van elke contactdag. Als gastdocenten had ik ingeschakeld: Hans de Zwart, Jeroen Krouwels, Fons van den Berg en Douwe Beckmann. Behalve de 2 contactdagen waren er ook 2 webinarsessies gepland van elk 1,5 uur. Tussen de sessies door waren de deelnemers druk bezig met praktijkopdrachten in de leeromgeving en op hun werkplek. De leeromgeving was een Moodle omgeving, voor de webinars gebruikten we Adobe Connect, als mindmapomgeving MindMeister en als video-omgeving gebruikten we Vimeo. Elke deelnemer kreeg voor de eerste contactdag de beschikking over een pocketcamera van Kodak. Op een van de vier dagen hebben we voor iedereen een MacBookPro gehuurd zodat we zelf o.a. eBooks konden maken.
Reacties van deelnemers
Ik heb gevraagd of de cursisten voor de camera wilde vertellen wat ze meenemen uit de opleiding, wat de opleiding hen gebracht had. Dat wilden ze gelukkig, zie de video!
Uitspraken van deelnemers
“De opleiding benadert e-learning niet vanuit de techniek maar vanuit onderwijskundig perspectief. Tijdens de opleiding doe je ervaring op met verschillende vormen van e-learning en het is daardoor heel inspirerend.”
“Ik heb een veel bredere blik op e-learning gekregen, en meteen ook veel dieper. Dit is op het didactische vlak, op het vlak van welke mogelijkheden er allemaal zijn, wat er allemaal bij komt kijken om te ontwerpen, welke tools er zijn…
Tevens heb ik heel veel inspiratie gekregen, en al een klein beetje ervaring door de verschillende opdrachten.”
“Het geeft een heel mooi overzicht over wat e-learning is, de mogelijkheden, de benodigde kennis en disciplines bij het ontwerpen, de didactische onderbouwing ed. Dit alles wordt zeer inspirerend, motiverend en activerend gebracht. Zeer zeker een aanrader!!”
“Dank je wel voor deze fijne leerbeleving!”
“Goede en beeldvormende opleiding die, naast individuele deskundigheidsbevordering op het gebied van “tools”, mij geholpen heeft in visievorming en daarmee een aanzet heeft gegeven in strategie- en beleidsbepaling t.b.v. de onderwijsorganisatie.
[Remco Lip, Albeda College]”
“De opleiding is zo divers als E-learning zelf: met leerbeleving als kern en afstemming en creativiteit als schil.”
[Anne-Petra Rozendal, UMC Utrecht]
Waarom zou ik deze opleiding aanbevelen? Omdat deze enorm inspirerend is met name door het enthousiasme, visie, kennis en ervaring van de hoofddocent. Ook het werken met gastdocenten zorgt ervoor dat het steeds boeiend blijft. Deze opleiding zet wat mij betreft de deuren naar de wereld van e-Learning nog verder open en inspireert je om verder op ontdekkingsreis te gaan. Daarnaast leer je ook veel wat je direct toe kunt passen in je eigen praktijk.
[Willem-Jan Aarts, SCA Hygiene Products]
Wat vond ik ervan en hoe kan ik de opleiding verbeteren?
Ik heb ontzettend genoten van de energie en de kwaliteit die uit de mooie groep cursisten kwam. De cursisten hadden allemaal al flinke ervaring op het gebied van e-Learning en dat zorgde ervoor dat er een mooie dynamiek ontstond. En zoals altijd geldt dat je als docent het meeste opsteekt van een opleiding. Het mooiste compliment vanuit de cursisten vond ik de activiteit die ze zelf hebben geïnitieerd: in maart komt de hele groep een hele dag bij elkaar om praktijkervaringen te delen. Ze zien de opleiding als startpunt. Ik heb mensen bij elkaar gebracht en er een zelflerende groep van gemaakt. En dat is super! Deze ervaring heeft me geïnspireerd en gemotiveerd om opleiden en coachen als kernactiviteit te gaan zien voor Leerbeleving. In 2012 zal ik niet alleen met Fontys (post hbo-opleiding e-Learning) maar ook met SBO en met andere e-Learning professionals opleidingen en trainingen rondom e-Learning gaan opzetten.
Het viel me op dat deelnemers ontzettend veel tijd hebben besteed aan de opdrachten. Dat bepaalt ook voor een groot deel het leerrendement. Creativiteit en ambachtelijk ontwerp gingen hand in hand. Ik was echt onder de indruk van de resultaten. Als verbeterpunt wil ik de volgende keer meer en uitgebreidere feedback geven op deze opdrachten. Dat is de link naar de praktijk. Tijdens de contactdagen wil ik ook meer gebruik maken van de opdrachten (ze de plek geven die ze verdienen) en wil ik het tempo iets omlaag brengen. Verder wil ik de camera’s zelf uittesten voordat de cursisten ze krijgen, er waren teveel technische problemen en dat veroorzaakt ruis. Ook bij de webinars ging er nog wel eens wat technisch mis. Binnen Moodle wil ik nu een betere vormgeving om de omgeving aantrekkelijker en gebruiksvriendelijker te maken. Het gebruik van de leeromgeving leverde voor teveel cursisten onduidelijkheid op.
Werkopdrachten: wat kwam eruit?
Tijdens de opleiding heb ik steeds aan de hand van verschillende soorten opdrachten het geleerde laten verwerken. Een aantal deelnemers is bereid om deze producten te delen. Let op: dit zijn geen eindproducten waar maanden aan gewerkt is, dit zijn producten die deelnemers individueel hebben gemaakt en die onder tijdsdruk gerealiseerd moesten worden, naast de dagelijkse drukke werkzaamheden.
Ontwerp een onboarding traject: cursisten ontwierpen een inwerkprogramma voor nieuwe medewerkers van hun eigen organisatie.
Nagels lakken (pdf – 1,9 MB) van Monique O (stripverhaal)
Maak een fotoverhaal met jouw visie op e-Learning: cursisten gingen hun eigen visie op e-Learning visualiseren in een fotoverhaal. Het is allemaal gepubliceerd op Vimeo (in videoformaat).
Tenslotte heb ik tijdens de opleiding foto’s gemaakt, die vind je hieronder:
Vervolg?
In 2012 wordt de opleiding nogmaals verzorgd en er zijn besprekingen met klanten om de opleiding Incompany (en aangepast aan de wensen van die organisatie) te verzorgen. Daarnaast heb ik geconcludeerd dat opleiden, trainen en coachen van professionals op het gebied van e-Learning mijn passie is en ook de kernactiviteit voor mij gaat worden in 2012. Bedankt cursisten, gastdocenten en Ank!
Van 21 t/m 24 oktober 2011 vond het inspirerende congres Learning 2011 plaats in Orlando. De inhoudelijke hoogtepunten heb ik weergegeven in dit fotoverhaal. In minder dan 5 minuten bent u weer op de hoogte.
U vindt de inhoud van verschillende sessies in de Learningwiki. Verder is er van een aantal plenaire sessies een video-opname gemaakt en deze video’s zijn in korte fragmenten opgedeeld zodat ze eenvoudig en snel zijn terug te kijken. Bij deze een overzicht van de video’s.
Tenslotte vindt u de foto’s die ik gemaakt heb op Learning 2011 op mijn Flickr-pagina. Allemaal met Creative Commons licentie. U kunt de hele set bekijken of direct de slideshow starten.
Woensdag was de laatste (en halve dag) van Learning 2011. Het toonaangevende congres is er weer in geslaagd om er een krachtige leerervaring te bieden aan ruim 2000 learning professionals.
Inevitable: mass customized learning
Om 8.00 uur stond ik in de rij voor een parallelsessie waarbij twee auteurs, Charles Schwan en Beatrice McGarvey, hun ideeën deelden rondom hun boek: ‘Inevitable: mass customized learning’. Zie ook de website die bij het boek hoort: www.masscustomizedlearning.com. Hoewel het boek vooral gericht was op het Amerikaanse (reguliere) onderwijs was er met de geestdrift en kritische onderwijsblik van de sessieleiders toch nog veel te halen. Ze begonnen met een paar uitspraken van Bill Gates die aantoonde dat het Amerikaanse onderwijs nog steeds gebaseerd is op het industriële revolutie model van massaproductie. In hetinterview van CNN over educatie liet Bill niet blijken er anders over te denken. Zelf vind ik de video van Sir Ken Robinson nog steeds een mooie uitleg die het failliet van dit model blootlegt. Overigens sloegen de twee auteurs de plank mis toen ze beweerden dat niet eens de leiders in IT niet in de gaten hadden dat het onderwijs moet veranderen. Ze noemde ook Steve Jobs terwijl juist Apple al jaren een sterke onderwijsvisie heeft die tegen deze ouderwetse visie op onderwijs ingaat, bijvoorbeeld met deelname aan 21st Century Skills. Zie het Apple project hier.
Schwan en McGarvey gaven aan dat de huidige student en lerende een kritisch consument is geworden die verwacht dat het onderwijs meer op maat is en rekening houdt met je persoonlijke voorkeuren en situatie, net als iTunes, Google, Amazon, etc. doen. Ze gaven aan dat ze veel van het leren in het bedrijfsleven kunnen leren en dat alleen al het idioom van belang is (leerling vs lerende, klaslokaal vs leeromgeving, curriculum vs competentiegericht leren). Ze gingen verder niet erg de diepte in maar voor mij waren de toon en de ideeën voldoende prikkelend om bij de ASTD boekenwinkel (die tijdens het congres is opgebouwd met alleen maar boeken over leren, opleiden, trainen en andere HR-onderwerpen) het boek te kopen. In Nederland is het boek volgens mij niet te koop maar wel bij Amazon (zie hier). Mooie uitspraak van de twee auteurs: “De informatiemaatschappij heeft diensten niet veranderd maar wel de manier waarop ze geleverd worden. Behalve in het onderwijs!”.
Hoe Clinton op een luie stoel blijft zitten?
Tenslotte vond er nog een afsluitende sessie plaats met alle deelnemers. Masie liet weer zien waarom Learning zoveel kleur krijgt: hij weet op een prettige manier de zaal te bespelen en maakt van de generale sessies vaak iets moois. Zo worden er nooit presentaties gegeven maar interviewt hij de mensen. Bill Clinton was een uitzondering: die heeft eerst een half uur de zaal toegesproken en daarna heeft Elliott hem geïnterviewd. Tekenend voor de kwaliteit en de insteek van Elliott bij Learning 2011: vandaag reflecteerde hij op het interview. Hij gaf aan dat hij al een half jaar aan het bedenken was hoe hij het interview zou insteken. Hij heeft expres Clinton in een luie stoel laten zitten (‘dan blijft hij langer zitten’), heeft bewust gevraagd naar de dochter van Clinton en besprak toen met de zaal welk effect het had dat hij met Bill Clinton over Chelsea sprak. Hij gaf aan dat Clinton anders ging zitten na de persoonlijk vraag over zijn dochter, dat zijn ademhaling en gelaatsuitdrukking anders werd en dat hij veel langer is blijven zitten dan van te voren afgesproken. Hij eindigde zijn reflectie met een vraag over de mensen van de veiligheidsdienst die naast het podium stonden. Als u het antwoord weet mag u dit in de comments vermelden: “Waarom werden de veiligheidsmensen elke 11 minuten gewisseld?”
Dinsdag was een lange dag bij Learning 2011. Een dag vol Storytelling met als klapstuk een interview met acteur John Lithgow én een theaterstuk van hem over Storytelling (zie info over hem op IMDb). Om 8.00 uur ’s morgens begon de eerste sessie. Iedereen had de mogelijkheid om daarvoor een bagel te nemen, een bord met fruit of een grote beker niet al te sterke koffie. Een van de opvallende en aantrekkelijke elementen van Learning 2011 is de professionaliteit waarmee de conferentie georganiseerd is. Op alle details is gelet en alles klopt. Dat zorgt ervoor dat je als deelnemer je helemaal op de inhoud kan richten.
Motivatie als voorwaarde voor (e)leren
De eerste sessie waar ik voor koos was er een rondom het thema Adult Motivation. Raymond Wlodkowski, auteur van het boek ‘Enhancing Adult Motivation to Learn‘ (zie Amazon) gaf samen met Margery Ginsberg (auteur van diverse boeken over motivatie, zie haar pagina bij de universiteit) een interessante uitleg en demonstratie van motiverende manieren van onderwijs. De sessie ging niet primair over e-Learning maar zoals Dr. Wlodkowski aangaf is ook voor online leren motivatie nodig om tot echt leren te komen. Hij heeft een model gepresenteerd waarbij mensen intrinsiek gemotiveerd worden. De opmerking dat extrinsieke motivatie wel werkt maar niet duurzaam is, klinkt logisch.
Het was een zwaar onderwijskundige sessie en dat was ook wel goed. Goed om eerst naar de basis te kijken, ook als we het over iets ‘snels’ als e-Learning hebben. Het model dat de twee gebruikte als kapstok had 4 elementen die voorwaardelijk zijn voordat geleerd kan worden:
Inclusion (voel je gerespecteerd en verbonden);
Attitude (open staan voor leren en relevantie);
Meaning (betrokkenheid en uitdaging);
Competence (authentiek en effectief).
Geen rocket-science maar ik denk dat het goed is om af te stoppen met twitteren, bekend onderzoek nog eens door te lezen en onze onderwijspet/bril op te zetten. Wlodkowski en Ginsberg lieten met voorbeelden zien hoe eenvoudig het is om mensen echt te motiveren (ook als ze geen zin hebben). Daar kunnen we nog heel wat van profiteren als de zoveelste verplichte e-Learning module gemaakt wordt.
We hebben technologische popsterren nodig!
Dean Kamen begon de generale sessie met een video over Science. Deze uitvinder (wie kent niet de Segway?) stimuleert kinderen te kiezen voor wetenschap en technologie. Hij wil dat dit net de status krijgt van entertainment of sport. Kinderen moeten zien hoe gaaf en belangrijk dit is.
Het verhaal van Dean was ontroerend en goed. Hij vertelde hoe hij tot zijn passie was gekomen (school was niets en hij begon in een garage technische installaties te bouwen en verkopen). Vol vuur gaf hij aan dat het te gek is dat mensen in de US alleen maar leven voor sport en entertainment. Dat je zelfs de Superbowl niet meer als sport kunt zien, zo belangrijk is het. Hij wil de wetenschap net zo aantrekkelijk maken voor jonge mensen. Vandaar dat hij de stichting FIRST is begonnen.
Het ontroerende zat in moment dat hij vertelde over een project waarbij hij voor veteranen die zonder arm(en) terugkwamen een geavanceerde kunstarm had gemaakt. Ministerie van defensie had hem gevraagd een arm te maken waarmee mensen zelfs een druif konden oppakken en opeten. Door de manier van vertellen, de inzet van technologie voor een beter leven en door de getoonde foto’s ontstond een aparte sfeer en raakte Dean mensen. Toen ze het prototype van de robotarm bij een veteraan zonder armen uitprobeerde, kon deze man (Chuck) weer voor het eerst sinds lange tijd zelf eten in zijn mond stoppen. Zijn vrouw werd helemaal emotioneel en had gezegd: “Wij houden deze arm óf jullie houden Chuck”. Met de presentatie van Dean werd weer duidelijk wat de kracht van storytelling is.
Learning Manifesto van Ikea
Al eerder was ik erg onder de indruk van Ikea, lees nog maar eens mijn oudere blogpost met een interview met Maggie Shelton en een andere met een uitleg over storytelling binnen Ikea. Nu presenteerde Maggie met haar collega Detlev Blenk hoe ze in hun instructional designteam een Learning Manifesto hebben gemaakt (voor alle vormen van leren). Misschien is Manifesto een wat groot woord, het is een aantal uitgangspunten die in elk ontwerp terug zouden moeten komen. Ikea gaf aan dat dit een moeizaam proces was waarbij ze met 5 instructional designers goede discussies hebben gevoerd maar dat het een uiterst effectieve manier is om binnen het team gemeenschappelijk begrip en vertrouwen te creëren. Verder zorgt een gemeenschappelijk manifest ervoor dat de collega’s uit o.a. de business maar ook grafisch ontwerpers, filmers etc. beter snappen wat de uitgangspunten zijn vanuit leren. Ik kan dit erg goed op waarde schatten want ik zie vaak ontwerpers in 1 team die geen gemeenschappelijke taal spreken en bij navraag andere ideeën en uitgangspunten te gebruiken dan hun collega’s.
De onderdelen die op 1 A4-tje staan beschreven (en helaas niet in fotovorm verspreid mogen worden) zijn:
Active
Simple
Portable
Scalable
Varied
Fresh
Relevant
Transferable
Bij elk element staat dan beschreven wat er mee bedoeld wordt en Waarom dit belangrijk is. Op de vraag hoe ze dit ontwerp laten aansluiten op de content gaven ze het antwoord: We maken eerst vanuit de businessneeds een ontwerp en pas daarna gaan we de content in het ontwerp verwerken. De content bepaalt dus NIET hoe het didactisch/onderwijskundig ontwerp eruit ziet. Goed!
John Lithgow is een verhalenverteller
John Lithgow heeft vandaag twee keer ons vermaakt rondom het thema storytelling.
’s Middags legde Elliott hem een paar vragen voor en ’s avonds speelde hij ‘Stories by Heart’. In het interview over de kracht van storytelling gaf hij aan wat een verhaal goed maakt:
karakters maken een reis en dat vertelt ons niet alleen iets over hen maar ook over ons;
dualiteit: als slechte mensen opeens goede dingen kunnen doen of andersom dan krijgt een verhaal spanning;
er hangt een spanning in de lucht. Jij weet bijvoorbeeld iets dat de karakters niet weten;
wekt nieuwsgierigheid op van kijkers/luisteraars.
Hij sloot af met een uitspraak: “A good story takes you out of yourself and takes you more into yourself as ever“.
De tweede dag van Learning 2011 (#L2011) is een lange maar ook prikkelende dag geweest. Wat ik fantastisch vind aan dit Masie event is de professionaliteit en de liefde waarmee het is opgezet. De gevarieerde didactische aanpak maakt het voor mij extra aantrekkelijk. Net als bij elk groot congres kan in Orlando gekozen worden uit veel verschillende parallelsessies met een goed herkenbaar en consistent doorgevoerd format. Zo kun je kiezen voor bijvoorbeeld een ‘learning story’, ‘Supplier Showcase’, ‘Author Session’ of ‘Discussion’. Allemaal volgens een duidelijke opzet en eigen spelregels. Een paar jaar geleden heb ik met een collega een sessie geleid en zelfs het aantal slides, het percentage dat je zelf aan het woord mocht zijn en de werkvormen lagen vast.
Masie stelt een groot deel van de content van de verschillende sessies beschikbaar. Foto’s, video’s maar ook andere materialen worden de komende dagen geplaatst. Ook als je geen deelnemer bent kun je gebruik maken van de LearningWiki.
Digital Storytelling
De eerste sessie waar ik was had de prikkelende naam ‘Video Stories for Learning: Lockheed Martin’s Adventures in Storytelling‘ en ook hiervan zijn er bruikbare materialen te vinden in de LearningWiki. Bij Lockheed Martingebruiken ze verschillende soorten verhalen voor interne opleidings- en kennisdelingsdoeleinden.
De verhalen worden door een professioneel team opgenomen en kunnen bestaan uit video’s, uit enkel tekst, uit tekst met foto’s of kunnen de vorm hebben van een podcast. Video is dus niet per se noodzakelijk. Lockheed gaf ook aan dat sommige mensen niet zulke krachtige verhalenvertellers zijn en voor hen kan soms een geschreven verhaal (al dan niet met foto’s) beter werken dan een video. Mooie observaties/conclusies over het al dan niet professioneel produceren van de video:
professioneel produceren kost veel geld;
gebruikers prefereren ‘gewone’ video zoals ze gewend zijn bij YouTube. Voor hen hoeft een video niet vergaand gemonteerd te worden;
Lockheed Martin wil graag naar meer zelfservice toe. Dit is wel moeilijk vanwege de diversiteit aan tools en het ontbreken van consistentie en aanwezigheid van tools (soft- en hardware).
Wat ik interessant vond was dat ze een template gebruiken voor de learning stories (download hier LM Stories-Made-to-Stick-template, pdf van 25 kb) dat is overgenomen van het fantastische boek De Plakfactor (o.a. te koop via Bol.com, originele titel ‘Made to Stick’). Slimme zet om de 6 principes van de Heath broers als basis te gebruiken voor een checklist om het verhaal zo krachtig mogelijk te laten worden.
Een opmerking van de presentator, Nathan Karet, over de duur van de video’s:
“Mensen willen geen 30 minuten training meer en ook geen 30 minuten video. Onze video’s zijn maximaal 5 minuten en kunnen in een lunchpauze snel bekeken worden.”
Een andere sessie over video en digital storytelling was van General Electric. Ze hebben 100.000 werknemers in 65 landen en hebben nu een paar jaar videostories gebruikt voor leren. Ze hebben een omgeving gemaakt waarin veel mensen aspecten van YouTube herkennen. Inmiddels zijn er 400 mensen die video’s maken (dit aantal houden ze beperkt) en er zijn 1.400 video’s beschikbaar die door 93.000 bezoekers 150.000 keer bekeken zijn.
De onderdelen die in het videokanaal van GE zijn terug te vinden:
Channels
Tags
Featured video’s
Filtering
Search
Statistics
Subscribe
Comments
en specifieke functionaliteiten was het synchroon afspelen van PowerPointslides en het toevoegen van documenten.
Belangrijke boodschap van GE: denk niet alleen na met een instructional designbril maar denk ook als filmmaker!
Mobiel leren: it’s all about performance stupid!
Er zijn vele sessies over mobiel leren, ik ben vandaag naar 2 sessies geweest. De eerste was van Elliott Masie (zie beschrijving). Hij omschrijft een Learning App als “Affordances App that give professionals affordances at work“. Het woord Affordances legt Wikipedia uit als: “An affordance is a quality of an object, or an environment, which allows an individual to perform an action.” Dat woord gaat het nog helemaal maken, zeker in de context van mobiel leren wordt het opvallend vaak gebruikt.
De andere sessie die ik bezocht over mobiel leren was die van Clark Quinn, auteur van o.a. het boek Designing mLearning” (zie de website behorende bij het boek, een review of bestel het boek bij o.a. Bol.com). Mooie inhoudelijke sessie met o.a. de volgende opmerkingen:
we gaan van e-Learning naar e-Performance;
laat apparaat doen waar we minder goed in zijn (o.a. complexe berekeningen);
we are ‘augmenting our brains’; we gebruiken onze apparaten als extern geheugen (voorbeeld: we nemen een foto van nummer van onze hotelkamer om te herinneren waar we zaten);
beginners hebben vooral baat bij formeel leren, experts hebben meer baat bij informeel leren;
4 C’s van mLearning functies: Content, Compute, Capture en Connect.
Quinn gebruikte een artikel van Thalhelmer om de waarde van kleine leerinterventies en werkplekleren te onderstrepen. Het artikel ‘Spacing Learning Events Over Time: What the Research Says‘ (pdf, 242 KB) is een goed leesbaar én bruikbaar stuk.
‘President’ Bill Clinton
Een waardige afsluiting van de maandag was Bill Clinton. Een rustig, bewogen en gebalanceerd verhaal over verdeling van rijkdom over de wereld, de politiek, innovatie en natuurlijk de rol van onderwijs. Na het verhaal interviewde Elliott Clinton nog en vroeg o.a. wat voor lerende hij zelf is en wat de rol van verhalen vertellen is. Clinton vertelt dat hij pas op 10-jarige leeftijd thuis een TV kreeg en dat zijn familie vooral bestond uit verhalenvertellers. Hij had geleerd als kind dat iedereen een verhaal heeft, alleen sommigen durven of kunnen het niet vertellen. Maar iedereen is het waard om gehoord te worden en verhalen vertellen is sinds mensenheugenis een sterke methodiek om te leren. Hij gaf ook een inkijkje in zijn persoonlijk leven toen hij vertelde over het dagelijkse vertellen van een verhaal aan zijn dochter Chelsea.
Ik geloof in inspirerende en krachtige e-Learning ervaringen. Ik geloof dat je mensen en organisaties met e-Learning kunt raken en iets waardevols kunt bieden door leren en werken te verbinden.
Vanuit mijn bureau Leerbeleving help ik u graag bij het ontwerpen en implementeren van krachtige e-Learning met rendement! Of het succesvol realiseren bij een passend e-Learning eco-systeem.
Als onafhankelijk adviseur en trainer help ik u op een praktische, heldere en eerlijke manier verder!
PicMonkey is gemaakt door de ontwikkelaars van Picnik, een erg fijne editor. Deze editor is echter in 2010 gekocht door Google en is nu deels overgenomen in Google+. De site Picnik is dit jaar gesloten, zie voor uitleg hierover de site van 
Boeken inspireren en vertellen mij een verhaal. Een tweede boek van 
