nov 10

Op www.e-learning.nl kun je lezen op welke manier didactiek vandaag werd buitengesloten. Daar kwamen wel andere zaken voor in de plaats.

Een iPhone app in 72 uur

Gisteren is een groepje studenten van Champlain College van start gegaan om een educatieve app voor de iPhone te maken. Een geweldig idee! Vorig jaar werd er in 3 dagen een edu-game gemaakt, dit jaar dus een app. De studenten zitten in de gang en betrekken op verschillende manieren de deelnemers bij hun project. Af en toe laat Elliott middels een videoverbinding zien hoe het eraan toegaat. Straks komt de app voor iedereen beschikbaar. Een fantastische manier om zo een project aan te pakken. De energie zindert door de zaal en iedereen is benieuwd naar zowel het proces als het resultaat.

IMG_0595

Een verhaal in 6 minuut en 40 seconden

De energie was ook goed voelbaar bij de Pecha Kucha sessie. 4 mensen vertelde in 20 dia’s in elke 20 seconden hun verhaal. Hoewel de verhalen erg verschillend waren, was de passie bij allemaal voelbaar. De eerste Pecha Kucha ging over de collectieve Filipijnse cultuur, de tweede over ICT en leren in het basisonderwijs, de derde over het monteren van film en de vierde over gamebased learning.

IMG_0574

Het leukste was nog het gesprek dat spontaan ontstond nadat de presentaties waren afgelopen. Veel bezoekers stelde vragen. Met de hele groep kwamen we tot wat interessante conclusies:

  • het is moeilijker en tijdrovender om een Pecha Kucha voor te bereiden dan een gewone, lange presentatie;
  • een Pecha Kucha maken dwingt je om tot de kern door te dringen en alle overbodige ruis eruit te halen;
  • sommige makers beginnen met de afbeeldingen, anderen schrijven direct het hele script uit;
  • een Pecha Kucha kan ook gebruikt worden als teaser voor een WBT. Een bezoeker publiceerde altijd de Pecha Kucha op intranet (inclusief audio) om mensen warm te maken voor de training die volgde;
  • een Pecha Kucha raakt je vooral als er een persoonlijk verhaal komt.

Morgen ben ik aan de beurt en vandaag hebben zich spontaan nog extra mensen aangemeld voor morgen.

Tearners  (Designers ‘R’ Us)

Iemand die ik graag zie is Wayne Hodgins (zie ook zijn blog). Deze gepassioneerde spreker combineert vaak bepaalde trends die hij waarneemt en vertaalt dit naar de wereld van (e)leren. Zijn Snowflake effect komt later nog aan bod bij Learning 2009, vandaag had Wayne het over Design. Hij constateert dat na de prosumers iedereen een designer is. Of je nu zelf een video schiet (zie ook www.howcast.com) of twitterberichten stuurt, je moet over het ontwerp nadenken. Hoewel Design een breed begrip is geworden, blijft het een belangrijk begrip dat onze aandacht verdient.

IMG_0558

Heel aardig was de term Tearners: dit geeft aan dat we in deze tijd allemaal zowel teachers als learners zijn.  Deze rollen wisselen elkaar af. Dit betekent nogal een verandering. Deze verandering is nodig volgens Wayne: we moeten onderscheid maken tussen een bedrijfsactiviteit en een ‘value propositie’. Zo is hij destijds zelf door Kodak ingehuurd omdat ze de opkomst van de digitale fotografie als een regelrechte bedreiging zagen. Ze zagen niet dat ze ook zorgen voor het ‘Kodak moment’ en dat ze dat ook digitaal konden doen.  Ze verkochten geen analoge rolletjes, ze verkochten Kodak-momenten. Wij moeten als industrie bedenken wat we nu precies aan waarde hebben. Wat is onze Value proposition?

Zie voor foto’s van dag 2 mijn Flickr-pagina.

Tagged with: • •
nov 09

Zondagavond om 19.29 uur is het event Learning 2009 geopend. Ruim 1300 learning professionals duiken in de grote wereld van e-Learning. Zondagmiddag werd voor de liefhebbers voortvarend afgetrapt met ‘pre-conference workshops’. In 3 uur werden thema’s zoals Learning Leaders, Learning Systems, Performer Support en Mobile Learning door experts in het veld intensief met een kleine groep deelnemers verkend.

Mobiel leren workshop

Als warmmakertje moest je jezelf aan een tafelgenoot voorstellen door over je mobiele telefoon te praten. Stiekem blijkt je telefoon en op welke manier je deze gebruikt, veel over jezelf te vertellen. Tom King en Judy Brown van ADL Immersive Learning Technologies Team (ADL is organisatie achter SCORM) deelden vele voorbeelden en ontwerptips rondom mobiel leren. Het werd een rare start omdat mobiel leren werd afgezet tegen e-Learning. Dat onderscheid hoeft er niet te zijn en de discussie welke leerinterventie in welk hokje past is niet zo interessant. Interessanter is waarom je mobiel leren zou gebruiken en hoe dat dan moet. Duidelijk is dat steeds meer functies in smartphones worden opgenomen dus de didactische mogelijkheden breiden zich steeds meer uit.

phoneJezelf voorstellen aan de hand van je telefoon: werkte goed!

Judy Brown gaf aan dat bij een pilot van Merrill Lynch; GoLearn de resultaten beter waren dan bij ’traditionele’ e-learning modules (zie ook artikel op de site). Een deelnemer vertelde dat Accenture vergelijkbare cijfers had. Het was bij Accenture nog niet duidelijk waarom het enthousiasme zo groot was. Concrete voorbeelden kwamen ook aan bod, van eenvoudige naslagwerken voor kappers, tot en met applicaties voor onderhoudsmonteurs waarbij ze met een iPhone een foto maakte van een kapot onderdeel, vervolgens bijbehorende informatie uit de handleiding kregen gepresenteerd en waarbij daarna als een extra laag werd getoond hoe ze de reparatie moesten uitvoeren.

Anders ontwerpen voor mobiel leren?

We moeten oppassen dat we niet weer dezelfde fout maken en onze huidige e-Learning oplossingen direct over gaan zetten naar een mobiele variant. Tom King gaf aan dat mobiel leren gebruiken om zeer veel informatie over te dragen even onzinnig is als een roman schrijven op een kassabon. Met het ontwerpen van m-learning moet je rekening houden met je doel (wat wil je oplossen?), de plaats waar het gebruikt wordt (in welke omstandigheden), de tijd en het device.

Er werd een ontwerp gemaakt voor een edu-app

Tom gaf aan dat je vooral eerst goed moet analyseren en ontwerpen, het liefst op papier. Start met 10 papieren prototypes, maak dan 3 ‘pixel perfect designs en maak vervolgens 1 product. Tussen de vele tips zat ook een mooie site waar je iPhone mock-ups kan maken. Als oefening gingen groepen een ontwerp maken voor een mobiele app. Aan het eind stelde toch nog iemand de nu al sufste en slechtste vraag van het hele congres: “Weet u een tool waarmee ik PowerPoint kan omzetten naar Mobiel leren?”

Links rondom mobiel leren:

Buslading met hulp

Buiten staat een imposante bus geparkeerd van een verzekeringsmaatschappij: HelpPoint van de Farmers Insurance Group. Deze bussen rijden door de VS om bij een rampensituatie bijstand te verlenen. En rampen komen nogal eens voor in de VS; je moet denken aan grote bosbranden, orkanen en dat soort zaken waardoor hele dorpen in de problemen komen. Voedsel en communicatie worden dan opeens schaars. Deze bus biedt de gemeenschap praktische en gratis ondersteuning met eten en drinken (3 maaltijden per dag), communicatie (o.a. internet, satelliettelefoons), informatie (televisie met nieuws, radarsysteem) en ondersteuning bij het afwikkelen van schadeclaims.

Een mooi concept dat de abstracte verzekeringswereld een gezicht geeft en dat aan de ene kant misschien een goed marketinginstrument is maar aan de andere kant ook veel steun kan bieden aan getroffenen. De bus blijft een aantal dagen tot een aantal weken op de locatie staan en wordt bemand door vrijwilligers.

bus1

Er kan volop gekookt worden aan de buitenkant van de bus.

bus2

Binnenin de bus kan o.a. de situatie bekeken worden.

Tagged with: • •
nov 03

Fons van den Berg (Helikon) is er wederom in geslaagd om een mooie leerbeleving te creëren. Vandaag vond in pakhuis de Zwijger Education Futures NL plaats. Ongeveer 40 professionals uit de wereld van het onderwijs kwamen samen om te kijken naar de toekomst van het onderwijs. Het werd een met vlagen confronterende dag

John Moravec trapte af met een schets van de weg die het onderwijs aflegt. Van het 1.0 paradigma (hiërarchisch, duidelijke banen en rollen, structuur, etc.) naar 2.0 (sociaal constructivisme, chaos beperking) naar 3.0. De laatste werd door John aangeduid met “Innovation and design age”. In 3.0 wordt chaos omarmd, en worden scholen gebaseerd op ‘mindware’ i.p.v. op software of hardware.

We kunnen de kinderen niet meer bedienen

Kern van zijn betoog is dat we met de huidige manieren van onderwijs niet de huidige kinderen kunnen onderwijzen. Of zoals John het zei: “1.0 schools cannot teach 3.0 kids”. We zullen onze manieren en methodieken moeten aanpassen. De situatie op de arbeidsmarkt verandert (werknemers en werkgevers gaan minder zekere relaties aan), en de toekomst is steeds slechter en moeilijker te voorspellen. Dus waar leiden we onze studenten voor op? Voor de banen van gisteren?

Kritiek

Een van de mensen uit het publiek gaf aan dat er vooral veel gesproken werd over de nieuwe ‘mind’ en dat ze nog een paar dingen miste: heart & soul. Ik vond dat wel verweven zitten in het verhaal van John maar het werd niet vaak expliciet genoemd. Het mag wel wat meer aandacht krijgen. Een ander gaf aan veel onderzoek te hebben gedaan in het vmbo en daar juist van leerlingen gehoord te hebben dat ze structuur willen en duidelijkheid. Niks chaos! Niks remixing. Een andere deelnemer nodigde vervolgens de dame uit om eens bij zijn vmbo te komen kijken want daar gebeurde het wel. Maar punt blijft staan dat de trend niet bij alle doelgroepen waar te nemen is. Waar kun je forceren?

_ef1John Moravec met op de achtergrond Cristóbal Cobo via Skype

Waarom innovatie?

Met deze sessies vraag ik me wel af waar de innovatie nu vandaan moet komen. En moet die wel komen? Waarom moeten we innoveren. Dit was een dappere vraag van een deelnemer. Een andere deelnemer gaf aan dat we wel moeten omdat we ons later moeten verantwoorden. Kunnen we dan uitleggen dat we niet hebben geluisterd naar de behoeftes van de nieuwe wereld?

Werklunch

Tijdens de lunch werden de discussies niet beëindigd, er was ook zoveel over te praten! Met een gerichte opdracht werden de discussie gestuurd en op tafelkleden werden de resultaten neergezet. Aardige activiteit maar ik merkte dat ik wel even een echte break nodig had. Teveel 1.0 misschien?

Na de pauze kwam via Skype (schermvullend acceptabel videobeeld) Cristóbal Cobo aan het woord die een helder verhaal had en keer wat op EU niveau gebeurt op het gebied van e-literacy, e-skills en e-competencies. Redelijk confronterend om de Afspraken van Lissabon er nog eens bij te pakken. Van alle mooie plannen is niet erg veel terecht gekomen.

_ef2Knowmads zetten aan tot actie

Knowmads

Een activerend en aansprekend einde werd verzorgd door de ‘Knowmads‘, een groep mensen met een passie en een visie. Ze hebben een nieuwe school ontworpen waarin studenten zelf eigenaar worden en waarbij een actieve houding wordt verwacht. De werkelijke wereld is verweven met school waarbij echte bedrijven, echte leeropdrachten en vraagstukken neerleggen. KLM was een voorbeeld van zo’n bedrijf. Niet alleen het concept was prikkelend maar ook de werkvormen die erna kwamen: via Aikido en schreeuwoefeningen kwamen we bij een tekenoefening uit waarbij wonderbaarlijk snel écht contact werd gelegd met mensen. Zelfs nadat de mooie dag formeel was afgesloten gingen mensen nog door. Dat laat zien dat inderdaad passie, hart en ziel belangrijk zijn bij het leren. De komende weken eens flink grasduinen in de voor deze sessie opgezette Moodle-omgeving.

Het was weer een mooie leerbeleving die stof tot nadenken gaf.

Klik hier voor de foto’s op Flickr.

Tagged with: • •
okt 19

Iedereen kent wel de sites waar zogenaamde markers instaan die met behulp van je webcam zorgen voor een waar mediaspektakel. Al eerder schreef ik over varianten waarbij brandweerlieden werden getraind met behulp van ‘augmented reality’. Nu is er een eenvoudig boekje van de NCDO en de HIER Klimaatcampagne. Gratis op te halen bij Selexyz boekhandels.

In het boekje staat het zo verwoord:

Neem dit boekje mee naar daarbenik.nl. De simpele zwart-wit afbeeldingen ontvouwen zich dan tot een unieke ervaring, waarbij je ‘daar’ in je handen houdt.

Je ziet in de video dat een stem een verhaal vertelt, er achtergrondgeluiden te horen zijn en dat dit gecombineerd worden met foto’s die soms nog bewegen. Zou dit iets zijn voor de educatieve uitgeverijen? Misschien een mooie manier om de prachtige papieren methodes te linken met de digitale wereld. Of zien kinderen die direct als een trucje en kijken ze net zo graag naar een video?

Tagged with: •
okt 05

Eindelijk is het prikkelende TeachMeet nu speciaal voor het basisonderwijs. De TeachMeet PO is een leerfeestje zoals organisator Fons van den Berg (zie ook zijn edublog) het verwoordt. Een dynamische aaneenschakelijk van mensen die met passie vertellen over iets wat hen bezighoudt. Of ze laten iets zien.

Aan Fons vroeg ik wat deze derde TeachMeet nu precies gaat zijn. Een video-impressie van de vorige TeachMeet vind je hier. Al ruim 60 mensen hebben zich ingeschreven voor deze TeachMeet PO waar je gemotiveerde vakbroeders ontmoet. Op de wiki zie je precies wie wat komt doen.

Inschrijven kun je op de TeachMeet PO wiki.

Kom! Kom om geraakt te worden, kom om te gluren, om te presenteren, te speeddaten of je gewoon te verbazen over de positieve energie. Tot dan!

Locatie: Creative Learning Lab, Pakhuis De Zwijger, Amsterdam

Datum woensdag 28 oktober 2009

Tijd: 15.00 gaat de zaal open

Tagged with: • •
sep 25

Met een groep van zo’n 15 jongeren een podcast maken in 1,5 uur tijd, kan dit? Ja, dat kan. Zelfs als ze nog niet eerder van een podcast hebben gehoord. pnyVandaag verzorgde ik samen met een andere ADE’er (= Apple Distinguished Educator) twee workshops aan kinderen in de leeftijd van 12 tot 18. Het evenement Picnic was er in 2 uitvoeringen en was gericht op nieuwe media, innovatie en creativiteit. Ik was op Picnic Young.

“Ik wil er nog wel graag 1 maken”

De locatie was prachtig maar niet optimaal voor zo’n workshop. De Westergasfabriek bestaat uit enorme hallen waar het niet eenvoudig is om je verstaanbaar te maken en waarbij afleiding op de loer ligt. De volgende dingen vielen me op bij de workshops:

  • kinderen hebben bijna geen technische uitleg nodig als ze met de Mac werken;
  • sommige kinderen waren erg bang om iets te maken wat een onvoldoende kwaliteit had. Een paar leerlingen bleven maar audio-fragmenten weggooien en hadden 5 minuten voor het einde nog niets;
  • kinderen bleven langer met een droge verkenning bezig. Zelfs als ze al mochten beginnen op de laptops kozen sommige groepjes ervoor om nog verder te gaan met het storyboard;
  • de kinderen waren ongelofelijk beleefd. Spraken je de hele tijd aan met mijnheer en bijna alle kinderen bedankten me gemeend;
  • de bijbehorende docenten lieten zich alleen zien als er expliciet naar hen gevraagd werd;
  • de bijbehorende docenten zeiden niet eens iets als ze met de groep een half uur te laat kwamen.

Maar het meest werd ik geraakt door het enthousiasme. Kinderen vinden het leuk om zelf een radiouitzending te maken. Net als wij vroeger op een cassettebandje vonden ze dit ook spannend en leuk. Ik heb kinderen enthousiast horen vertellen tegen hun docent dat ze dat ook op school wilden doen. Ze waren echt trots op wat ze gedaan hadden en de producten waren aangevuld met foto’s, geluiden en muziekjes. Een groep zei toen ik aangaf dat we bijna zouden stoppen: “Maar we willen er nog wel een maken!”.

Zelf maken, actief ermee bezig zijn. Samen een nieuwe werkelijkheid creëren werkt stimulerend. Het maken van een podcast is een goede methode die ook binnen bedrijven en scholen breder zou kunnen worden toegepast.

pny2

Wat is creativiteit?

Minister Plasterk kwam ook nog even langs en hield een kort praatje over creativiteit. En natuurlijk kwam het door hem geliefde Apple weer even voorbij.

Update: het filmpje van de man die van Eiffeltoren springt (referentie van Plasterk), vind je hier.

Tagged with: • •
sep 11

Het valt even niet mee om te bloggen. “Under construction” is wel het slechtste wat je op een site kunt zetten. Toch is het even niet anders. Goude tip: verander nooit van internetabonnement, zelfs niet bij dezelfde provider. Al ruim een maand zit ik nu zonder internet, dit betekent dat bloggen lastig is.

An offer you can’t refuse

Het leek ook wel erg mooi. In juni belde me een erg enthousiast meisje op van Online. Ik betaalde met mijn oude abonnement teveel (dat deed ik al zo’n 5 jaar) en ik kon tientjes goedkoper uitzijn terwijl ik met een hogere snelheid kon internetten en als klap op de vuurpijl was de modem ook nog gratis. Ik zei nog tegen haar: “zo’n aanbod kan ik niet weigeren.” Lachend zei het leuk klinkende meisje dat dat inderdaad zo was.

Enter the reality

Net voor mijn vakantie kwam er een brief en een modem dat ik een paar weken later zou kunnen gaan gebruiken. De dag dat ik thuis kwam direct de modem geïnstalleerd want mijn oude modem/lijn was gedeactiveerd. Helaas bleek Online niet te weten dat ik een ISDN lijn heb. Nieuwe modem was een week later in huis. Helaas kreeg ik ook hier een foutmelding. Die zelfde melding is inmiddels 3 of 4 keer opnieuw doorgestuurd naar de technische dienst. Dat is ruim 3 weken geleden. Geen byte komt via de Online verbinding mijn huis binnen.

Internetten via de iPhone is geweldig maar het lezen van RSS-feeds en schrijven op m’n blog vind ik lastig.

Klanten?

Wat me verbaast is totaal ontbreken van enige service, interesse of hulp van Online. Door een initiatief van de leverancier (want de oude abonnementen werden uitgefaseerd) kan ik al ruim een maand niet internetten. Als e-Learning adviseur is het moeilijk om nu mijn activiteiten uit te voeren.

Maar het meest irritant vind ik de onbegrijpelijk slechte service en non-communicatie: elke keer moet ik naar de ‘support’desk bellen. Voor 15 cent per minuut steeds maar weer opnieuw uitleggen wat het probleem is. Het gebruikte administratiesysteem is zo slecht dat ze elke keer vragen “U bent een nieuwe klant he?”. Ook heb ik al 5 keer mijn telefoonnummer doorgegeven. Dit laatste omdat medewerkers me beloofden om terug te bellen. Na 5 loze beloftes weet ik dat dit structureel niet gebeurt. Of dat mijn telefoonnummer automatisch wordt vernietigd in het systeem van Online. Op een klacht per webformulier ontvang ik een standaard antwoord dat mijn vraag is doorgegeven aan de technische dienst en dat het binnen 3 weken moet worden opgelost. Ik verwacht dat ze minimaal weten wat voor lijn, modem en abonnement ik had en heb. Ik betaal al jaren vele tientjes aan ze.

1 keer werd ik gebeld door een aardige mijnheer die aangaf dat ik geen IP-nummer had maar dit weer kreeg, dat ik mijn oude modem weer kon aansluiten en dat het maximaal een dag zou duren voordat ik weer kon internetten. Ook dit bleek niet waar te zijn. En dan heb ik overigens dadelijk ook nog een bedraad modem zodat ik zelf nog een router kan kopen om draadloos te kunnen internetten, hetgeen ik al jaren doe. Ook dit wisten ze niet (“ooh, u heeft nu een draadloos modem? Die kunnen we helaas niet meer leveren en die zult u zelf moeten kopen”).

Catch 22

Deze maffia-praktijken duren maar voort. Probleem is dat je niet eens over kunt stappen naar een andere provider. Het blijkt dat er een automatische wachttijd van 3 weken is ingesteld als je wilt overstappen. Ik kreeg alleen een brief dat ik mijn abonnementskosten niet hoefden te betalen gedurende de tijd dat ik geen verbinding heb. Oooooooh, dus dat is klantgerichtheid? Ik verwacht anno 2009 toch wel een andere service. Ik word niet serieus genomen.

Je zit dus vast en komt niet eens verder. Wat een onmachtig en afhankelijk gevoel levert dit op!

Tagged with:
aug 02

De meeste mensen gebruiken wel eens een schermafbeelding om iets uit te leggen. Zo’n ‘screenshot’ kun je eenvoudig maken door in Windows printscreenPRINTSCREEN te gebruiken. Of CTRL+PRINTSCREEN. Sommigen gaan dan vervolgens in een grafisch programma zoals PhotoShop of zelfs Paint de schermafdruk wat bijsnijden of wat pijlen toevoegen. Bij de Mac is er standaard een programma aan boord met de naam Schermafbeelding waarmee je hetzelfde kunt doen.

Zo’n schermafdruk is bijvoorbeeld handig als je leermateriaal ontwikkelt voor het gebruiken van een webservice of applicatie en soms is het handiger, goedkoper en sneller om afbeeldingen te gebruiken in plaats van filmpjes.

Waarom een aparte applicatie?

De reden om niet de standaardopties te gebruiken is dat het nogal een gedoe is om eerst een screenshot te maken en daarna het apart te gaan bewerken. Een speciaal programma doet alles sneller en beter. Zeker als je vaker schermafbeeldingen maakt, win je hier veel mee.

Er zijn voldoende applicaties die je helpen bij 3 dingen:

  1. Maken van de screenshot
    Je kunt eenvoudig het hele scherm pakken, een deel direct uitsnijden of zelfs een object (bijvoorbeeld een knop) selecteren.
  2. Bewerken van de screenshot
    Je kunt vele verschillende efecten en objecten toevoegen nadat de screenshot is genomen. Teksten, pijlen, schaduw, rafelrandjes zijn eenvoudig toe te voegen.
  3. Beheren van de screenshots
    Je kunt op verschillende wijze de screenshots ordenen, indelen en doorzoeken. Vaak kun je ook nog eenvoudig de screenshots delen door het sturen van een mail of het direct plaatsen op een site.

Screencapturing binnen FireFox

De meeste programma’s download je naar je PC of Mac maar als je FireFox gebruikt is er een fantastische add-on: Talon van Aviary. Dit is een gratis add-on die in combinatie met twee (2!) verschillende webbased editors ontzettend veel mogelijkheden biedt. Je kunt via een knop of een menu een deel van het scherm capturen of het hele scherm. Mooi is dat je bij een deel van het scherm eerst het gewenste stuk aanwijst en daarna kun je eenvoudig de selectie iets aanpassen door met randen te slepen. Je kunt daarna eenvoudig de afbeelding bewerken en delen. Zeker een aanrader!

firefox

Screencapturing voor Windows

Voor elke Windows gebruiker is het programma Snagit van Techsmith eigenlijk verplicht. Dit is de meest uitgebreide applicatie die ik ken en toch eenvoudig in gebruik. Zeker als je een zware gebruiker bent dan is dit ideaal, werkelijk alles is in te stellen (en in een profiel op te slaan) en de manieren waarop de de schermen kunt vangen en kunt verwerken zijn onovertroffen.

Je kunt hele pagina’s, objecten (bijvoorbeeld knoppen), menu’s en zelfs pagina’s ‘pakken’ waarvoor je naar beneden moet scrollen. Het programma bestaat al erg lang en is goed doorontwikkeld en kost nu 50 euro.

Enige minpunt is wellicht de veelheid aan mogelijkheden, dus voor het maken van een incidentele screenshot is dit wat teveel van het goede.

snagit

Screencapturing voor de Mac

Voor de Mac bestaan er weer andere bruikbare programma’s. Helaas is Snagit niet bruikbaar, dat draait alleen onder Windows. Behalve de al eerder genoemde FireFox plugin gebruik ik 3 programma’s die ik fijn vind.

1. InstantShot
Dit kleine programma is gratis te gebruiken en is erg eenvoudig in gebruik. Je download het op de website, en daarna nestelt het zich in je balk bovenaan het scherm (zie schermafdruk hieronder, het icoon met het schaartje). Een klik is voldoende om een handig menu te laten zien met voldoende mogelijkheden. Je kunt alleen een schermafdruk nemen, het aanpassen of bewerken van de schermafdruk en het delen is niet mogelijk met deze applicatie. De voorkeuren zijn in te stellen (bijvoorbeeld waar het bestand wordt opgeslagen). Eenvoudig maar erg bruikbaar programma.

instantshot

2. LittleSnapper

Dit betaalde programma van RealMac nestelt zich ook diep in je systeem en is dus altijd snel op te roepen. Voor 18 euro ben je in staat om op diverse littlensnappermanieren delen van het scherm te nemen etc. en kun je de schermafbeeldingen bewerken en vervolgens op een eenvoudige manier delen. Dit laatste kan door de schermafdruk direct op een webpagina op te slaan. Een mooie gratis service!

Het nemen van de schermafbeelding gaat prima, met name een deel van een scherm nemen gaat erg prettig. Het is met LittleSnapper niet mogelijk om een object apart te nemen. De verwerkingsmogelijkheden vind ik wat beperkt. Bijsnijden gaat goed, en je kunt wat pijlen, vormen en teksten toevoegen. Maar heel veel verder gaat het niet.

3. Voila

Dit programma van Global Delight nestelt zich ook bovenin je balk en zo kun je direct beginnen. Een object en een menu capturen voilabehoort tot de mogelijkheden. De editor om vervolgens de afbeeldingen te bewerken is wat uitgebreider dan LittleSnapper en je kunt hiermee bijvoorbeeld van de kartelrandjes maken, 3D kantelen en eenvoudig canvas resizen. Het organiseren is net zo goed geregeld als bij LittleSnapper en een export naar bijvoorbeeld Flickr behoort tot de mogelijkheden.

Voor 45 euro kun je het kopen op de website.

Algemene conclusie

Voor Windowsgebruikers is Snagit een perfect programma. Niet twijfelen, gewoon kopen als je vaker screenshots maakt. Voor niet-professioneel gebruik is de FireFox add-on van Aviary een heel goed alternatief.

Voor de Mac-gebruikers is deze add-on ook prima te gebruiken en als je het gratis InstantShot er bij gebruikt dan kun je prima uit de voeten met de meeste schermafbeeldingen. Het bijsnijden, resizen en het toevoegen van teksten en een schaduw doe ik dan in het gratis te gebruiken Picnick.

Wil je wat meer functionaliteiten en eenvoudig je afbeeldingen kunnen bewerken en delen dan zou ik Voila aanraden, al kan het qua functionaliteiten niet tippen aan Snagit.

Mocht je zelf nog een mooi alternatief hebben voor het nemen van schermafbeeldingen dan zijn de tips van harte welkom in de comments!

O ja: voor alle iPhone bezitters > Voor de iPhone heb ik geen screencapturing app kunnen ontdekken maar je kunt eenvoudig een schermafbeelding maken van een heel scherm: houd de bovenste knop ingedrukt en druk tegelijkertijd even op de onderste, ronde Home-knop (zie groene pijlen). Je hoort een camerageluid en de schermafdruk staat bij je foto’s.

iphone


Tagged with: •
jul 23

Er is al veel onderzoek gedaan naar de eventuele leereffecten van multimedia. 15 jaar geleden heb ik zelf een afstudeeronderzoek uitgevoerd naar de educatieve meerwaarde van het gebruik van animaties. De effecten kunnen op vele manieren worden bekeken.

Fantastische bron om veel te leren over het effect en gebruik van multimedia is de ‘The Encyclopedia of Educational Technology‘. Dit is een site met veel achtergrondinformatie en ook veel voorbeelden rondom e-Learning. Hierbij is veel te vinden over de inzet van multimedia.

Zelf leggen ze de site uit:

The Encyclopedia of Educational Technology (EET) is a collection of short multimedia articles on a variety of topics related to the fields of instructional design and education and training. The primary audiences for the EET are students and novice to intermediate practitioners in these fields, who need a brief overview as a starting point to further research on specific topics. Authors are graduate students, professors, and others who contribute voluntarily. Articles are short and use multimedia to enrich learning rather than merely decorate the pages.

Emotie, verhalen en onthouden

Tijdens presentaties over het educatief gebruik van multimedia gebruik ik vaak inzichten en voorbeelden die hieruit komen. Een prachtig artikel (vind ik) gaat over emotie, onthouden en verhalen. Op het einde wordt besproken op welke manier we met behulp van multimedia drama kunnen toevoegen aan een verhaal. Op deze manier wordt het leerrendement verhoogd omdat er een veel indringendere beleving ontstaat.

Als voorbeeld nemen ze een verhaal over de Tsunami en bieden dat in 3 varianten aan:

story

Drie varianten

Bij de eerste variant wordt de informatie alleen met behulp van de tekst aangeboden, in de tweede variant zie je dat foto’s worden gebruikt in combinatie met de tekst. Dit zorgt al voor een heel ander gevoel en maakt dat het verhaal aansprekender wordt en dat het beter blijft plakken. In de derde variant zie je een mix van tekst, afbeeldingen, achtergrondmuziek, stem en video.

Oordeel zelf en bezoek het artikel en klik door (onderaan de pagina) naar de 3 varianten.

Noot: inmiddels is er een nieuwe versie van deze fantastische encyclopedie gemaakt. Zie hier voor de nieuwe site. De inhoud komt niet helemaal overeen met de versie die in deze blogpost wordt genoemd.

Tagged with: •
jul 09

De Apple iPhone is meer dan een leuke gadget. Door de gebruiksvriendelijkheid en mogelijkheden biedt deze telefoon kansen om mobiel leren (of de app_storeoudere term m-learning) voor een grotere groep in het bedrijfsleven en onderwijs waardevol te maken. Zowel in formele leersituaties als in informele leersituaties kan de iPhone een aanvullende rol spelen. (Het mooie is overigens dat bij de iPod Touch veel van de mogelijkheden terugkomen voor vele lagere kosten, dus voor scholen biedt dit een mooi alternatief). De iPhone duwt ook concurrenten naar een hoger plan. Als het resultaat is dat mobiele telefoons waardevolle leergereedschappen worden dan hebben we voor iedere leerling en lerende een draagbare ELO.

Laten we eens kijken naar een aantal veelbelovende applicaties die in leersituaties kunnen worden ingezet. Sommige apps zijn niet specifiek ontwikkeld met een educatief doel maar hebben wel potentie.

  1. Evernote (gratis)
    Dit is een app waar al veel over gesproken is, en terecht. Overigens ook beschikbaar op PC en Windows Mobile. Je kunt foto’s nemen, teksten schrijven, screenshots maken en die toevoegen aan een eigen space. Je verzamelt allerlei bruikbare info en kunt deze gemakkelijk doorzoeken. Het wow-moment komt als je ontdekt dat teksten op een foto (van bijvoorbeeld teksten op een whiteboard) kunt doorzoeken. Bekijk de uitleg van Erwin Blom. Geen edu-app maar binnen scholen zeer goed geschikt om informatie te beheren.
  2. Shazam (gratis) & Midomi (3,99 euro)
    Twee voorbeelden van apps die goed zijn in het automatisch herkennen van muziek. Je laat je telefoon 30 seconden naar een liedje luisteren (uit de luidspreker of zelf gezongen) en het nummer wordt herkend, je kunt direct het e.e.a. erover opzoeken en het direct kopen. Werkt erg goed. Als je liedjes kunt herkennen moet het ook mogelijk zijn om andere dingen te herkennen. Vogelgeluiden, woorden, rammeltjes van je auto….en kan direct passende informatie aanbieden.
  3. SnapTell (gratis)
    Een variant op voorgaande apps is SnapTell. Je maakt een foto van een CD- of DVD doosje of de voorkant van een boek en direct wordt in een gigantische database naar de muziek of boek gezocht. Ook hier krijg je na een geslaagde herkenning de mogelijkheid om boeken op te zoeken op wikipedia, direct te bestellen etc. Laat die studieboeken, handboeken etc. maar verschijnen in de database!
  4. Wrts (gratis)
    Het aloude woorden stampen in een nieuw digitaal jasje (door Digitale School). Maak je eigen briefjes met woorden en doe dit op de computer of op je telefoon. Niet erg vernieuwend maar wel praktisch en handig.
  5. Tjilp! (2,39 euro, Lite versie is gratis)
    Een Nederlandse app waarbij je vogelgeluiden leert. Veelvoorkomende vogels kun je zien en kun je beluisteren. Natuurlijk kun je direct achtergrondinformatie zoeken vanuit Wikipedia. Niet alleen kan dit als naslag gebruikt worden maar ook kun je een kwis doen waarbij je steeds moet raden welke vogel bij welk geluid hoort. Een combinatie met apps als Shazam zou helemaal mooi zijn!
  6. TED (gratis)
    De TED (Technology/Entertainment/Design)-bijeenkomsten zijn altijd prikkelend en omvatten een breed scala aan onderwerpen rondom design, creativiteit en innovatie. Sinds jaren zijn de video’s gratis te bekijken. Ruim 300 video’s en 170 audioshows zijn via de app eenvoudig en snel toegankelijk gemaakt.
  7. BrainChal (3,99 euro, Lite versie is gratis)
    Deze app is een van de vele gratis apps om je geheugen te trainen met verschillende soorten mini-games. Er zit redelijk wat variatie in en de voortgang wordt netjes bijgehouden.
  8. StudyCards (7,99 euro)
    Iedereen heeft tijdens een studie wel eens kaartjes gemaakt waarbij de vraag aan 1 kant stond en het antwoord aan de andere kant. Dat is simpelweg wat deze app doet. Je maakt je eigen set aan kaarten, stelt al je wilt allerlei dingen in (manier van presenteren etc.) en overhoort jezelf.
  9. iTie (gratis)
    Hoewel de tijd voorbij is dat ik elke dag een stropdas omdeed, komt het nog wel eens voor dat er een gelegenheid is. Dan is het handig als je eenvoudig even kunt nakijken welke variant (Halve Windsor, Onasis, dubbele…) op welke manier gemaakt moest worden. Met iTie worden deze verschillende technieken simpel in verschillende stappen met eenvoudige tekeningen uitgelegd.
  10. Teleac Spaans (gratis)
    Niet alleen Spaans maar een aantal andere talen zijn ook beschikbaar gesteld door Teleac. Zelf heb ik Chinees en Spaans gebruikt. Een heel aantal uitdrukkingen zijn toegankelijk gemaakt via categorieën. Je klikt een zin aan en hij wordt uitgesproken. De voor jou relevante kun je middels een favorite-actie apart groeperen en snel toegankelijk maken.
  11. iTranslate (Lite is gratis)
    Ook dit is handig als je een taal aan het leren bent. Je kunt zelf (voor 5 talen) zinnen intypen. Deze zinnen worden dan vertaald en direct uitgesproken. Hoewel dit een ‘computerstem’ is, is het resultaat goed en helder. De zinnen kun je opslaan. Op deze manier maak je je eigen woordenboek dat handig kan zijn op reis. Al reizend groeit je boekje. Helaas is het niet mogelijk om Nederlands te gebruiken. Een combi met Shazam functionaliteit zou helemaal mooi zijn: iemand spreekt een zin uit en een app vertaalt dit.
  12. Love Art (gratis)
    Gemaakt door de National Gallery in Londen. Bevat vele kunstwerken die op verschillende manieren toegankelijk zijn gemaakt. Per schilder kun je stukken bekijken die dan ook nog eens voorzien zijn van een duidelijke en aantrekkelijke uitleg (via een stem). Ook kun je via allerlei facetten het werk van een kunstenaar begrijpen (bijvoorbeeld via woorden als passion).

One more thing….

Mensen die me volgen kennen mijn liefde voor de Mac en mijn passie voor innovatie, creativiteit en leren. Dit is nu samengekomen in de toekenning van de ADE-status vanuit Apple. ADE staat voor Apple Distinguished Educator en met veel energie en zin zal ik me in dit kleine netwerk van professionals begeven om Apple’s onderwijsfilosofie toe te passen op scholen en binnen andere leeromgevingen. Speciaal bedankje voor dé Mac-man Fons van de Berg. Ik hoop het onderwijs op deze manier weer extra te kunnen ondersteunen en inspireren.

ade


Tagged with: •
preload preload preload