sep 29

Sinds Erwin Blom (voormalig hoofd van de afdeling Digitaal van de VPRO, van weblog Checklist en het bedrijf The Crowds) een tijd geleden bij Stoas een inspirerende presentatie over nieuwe media had gehouden is een aantal van mijn ex-collega’s aan het Twitteren geslagen. Twitter is een ‘microblogging tool’ waarmee je in 140 karakters vertelt wat je aan het doen bent. Je krijgt updates van mensen die je volgt (staan in een lijstje vergelijkbaar met vriendenlijst in MSN) en mensen krijgen jouw berichten. Als je geen idee hebt waar ik het over heb raad ik je aan om de duidelijke visuele uitleg van Common Craft te bekijken. Onder het interview met Erwin zie je de video.

Erwin Blom is de onbetwiste Twitterkoning met 1.949 mensen die hem volgen. Zelf volgt hij ook 1.715 mensen en heeft hij 33.332 berichten getypt.

Tijd om hem 5 vragen te stellen in het kader van een artikel over technologie en leren dat ik aan het schrijven ben.

Als jullie Erwin nog wil laten weten hoe je met technologie het leren leuker kan maken dan moet je even zijn vragenlijst invullen!

1. Hoe ziet jouw Twittergebruik er uit? Wanneer, hoe en hoe vaak Twitter je?

Twitteren is voor mij een vast onderdeel van mijn dag. Ik vertel veel en vaak in korte teksten wat ik meemaak, wat me opvalt, wat ik leuk vind, wat me kwaad maakt. En natuurlijk is het voor mij belangrijk om dankzij Twitter contact te houden met mensen die ik aardig of boeiend
vind.

2. Wat heeft Twitter met leren te maken? Leer jij er iets van en zo ja wat en op welke manier?

Voor mij is Twitter communicatie, kennis en creativiteit. Ik leer veel van anderen doordat ze kennis en ideeën met me delen. Daarbij is het door de optelsom van mensen een grote verzameling van deskundigheid. Welke vraag ik ook stel: ik krijg waardevol antwoord.

3. Op welke manier heeft deze technologie je beïnvloed als professional?

Het heeft me enorm geïnspireerd. Het is mooi om dankzij Twitter altijd en overal creatieve en enthousiaste mensen bij de hand te hebben. Want ik Twitter zowel per computer als per mobiel.

4. Past Twitteren bij een bepaald soort mensen of een bepaalde houding?

Er zijn mensen die Twitter te open en openbaar vinden. Voor die mensen is er goed nieuws: er bestaan ook systemen waarmee je de kracht van Twitter kunt gebruiken in een gesloten omgeving; zodat alleen de mensen van wie jij het wilt lezen wat je schrijft.

5. Hoe zou Twitter kunnen worden ingezet bij het leren (in organisaties en onderwijs)?

Als Twitter voor mij waardevol is als manier van kennisdeling en creativiteit kan het dat ook in het onderwijs zijn. Waarom geen Twitterkanaal per klas of vak of project? Een manier om altijd en overal contact te kunnen hebben over de onderwerpen die je bezighouden! Een plek om vragen te stellen, antwoorden te krijgen, invallen te droppen, ideeën op te doen.

Maar zoals gezegd: het gaat mij niet om Twitter, het gaat om de essentie van Twitter: die kan ook door andere techniek geleverd worden.

Erwin, bedankt voor de medewerking! Denk jij dat Twitter relevant kan zijn voor leren? Heb je zelf goede of slechte ervaringen? Geef een reactie!

Uitleg Twitter door Common Craft:

Tagged with:
sep 14

Er is een nieuwe online applicatie die wel eens heel bruikbaar kan zijn binnen leersituaties: Flowgram. Met deze applicatie kunt u informatiebronnen combineren, annoteren en delen en maakt u er als het ware een ketting van. Maar het is geen passief filmpje, op ieder moment kan de gebruiker bijvoorbeeld bladeren in de webpagina die getoond wordt.

Wat kun je er mee?
Als maker kun je:

  • bronnen achter elkaar plaatsen;
  • als bronnen kunnen sites, office-documenten, rss-feeds, foto’s en nieuwe pagina’s gebruikt worden;
  • bij elke bron audio inspreken;
  • multimedia elementen bij de bronnen zetten;
  • transities tussen bronnen instellen;
  • publiceren (kunt ook privé houden);
  • embedden in een blog.

Werkt het?
Ja, het werkt goed. Het is eenvoudig in gebruik (wel even een account aanmaken) en het uploaden van bestanden gaat erg snel. De audio voegt echt iets toe en het is fijn dat je ervoor kunt kiezen om het niet openbaar te maken. Het embedden in een blog werkt ook goed.

Zie voor een voorbeeld hieronder. Klik op de play-knop en vergroot het scherm (Pijl met Launch) zodat u het goed kunt zien.

Kijk ook eens op de website van Flowgram voor betere voorbeelden en probeer het zelf.

Dank aan Jane Hart (zie haar blog) voor de tip!

Tagged with:
sep 02

Wat schrijft u in 2010? Of wat schrijven uw kinderen? Hoewel (K)Cramer zojuist is vrijgepleit is maar weer eens duidelijk geworden dat de zaken die we schrijven ons nog lang kunnen achtervolgen. Alle zieleroerselen, ideeën en kreten van frustratie die we op onze blogs. Hyves of via Twitter-berichten delen met anderen kunnen over x jaar onszelf in de staart bijten.

Big Brother?
Steeds frequenter en vanzelfsprekender delen we veel informatie met elkaar. Het gaat bijna automatisch. Zijn we ons wel bewust van de mogelijke negatieve gevolgen? Dat was de minister wellicht niet. Dit geldt voor informele digitale uitingen. Vorig jaar kwam een topman van een PR-bureau nog zwaar in de problemen vanwege een Twitter-bericht. Zie een bericht hierover op de Bright site. Via Google history zie je precies wat je wanneer gezocht hebt. Zelfs berichten die je op oude, niet meer bestaande sites hebt gehad, kun je terugzien via de Wayback Machine van Archive.org.

Mediawijsheid
Voor kinderen geldt natuurlijk dat ze voorzichtig moeten zijn. Het is belangrijk om ze mediawijs te maken en daar zijn verschillende manieren voor, o.a. het SLO heeft prima lesmateriaal gemaakt. Ook een initiatief als de online educatieve game MonsterMedia biedt een goed startpunt voor een bewust gebruik van nieuwe media.

Laten we niet te bang worden maar een beetje voorzichtigheid is niet verkeerd. Ben benieuwd wat de nieuwe browser van Google doet met al onze gegevens! De eerdere Tegenlicht-uitzending over Google (Google-achter het scherm) maakt me wel wat kritisch en achterdochtig.

Zijn we ons bewust genoeg of is dit een niet bestaand probleem?

Tagged with:
aug 28

Al een tijdje denk ik na over de manier waarop ik als uitgever in contact kan komen met mijn klanten: scholen en kinderen. De oude manier van klantcontact werkt niet meer (veelal eenrichtingsverkeer op enkele momenten). Een paar voorbeelden van nieuwe manieren waarop je met klanten kunt omgaan zetten me aan het denken.

Nummer 1: MindMeister probleem via Twitter
Ten eerste gebruik ik elke dag met veel plezier de online mindmap applicatie MindMeister. Pas geleden meldde ik in een Twitter-bericht (zie Common Craft voor een prima uitleg over Twitter) dat ik een foutmelding kreeg en binnen een half uur kreeg ik een reactie van de marketing directeur dat ze er hard aan werkten. 10 minuten later was het opgelost. Deze week schreef ik onderstaande bericht:

Ook hier kwam weer heel snel een reactie:

Zo iemand zoekt automatisch op berichten met de naam MindMeister, vervolgens vertaalt ie mijn bericht en stuurt een uur later een reactie. Overigens was mijn eerste bericht geschreven omdat hij meldde dat er een nieuwe versie van MindMeister uitkwam.

Wat een geweldige pro-actieve manier van klantencontact vind ik dit! Snel, persoonlijk, klantgericht. Je hebt het gevoel dat je als klant belangrijk bent.

Nummer 2: bloggende uitgevers bij ThiemeMeulenhoff
Natuurlijk kijk ik naar sites van concurrenten. De kwaliteit is wisselend maar een site van ThiemeMeulenhoff verraste me in positieve zin. Ze zijn een nieuwe rekenmethode aan het ontwikkelen en gebruiken een blog om tijdens het ontwikkelen contact te onderhouden met klanten. Hoewel de reacties beperkt zijn qua aantal vind ik het geweldig dat ze zich zo open opstellen. Zelfs over soorten licenties worden aan bezoekers vragen gesteld.


Blog tijdens het ontwikkelingsproces

Goed idee?
Ik geloof absoluut in deze vorm van klantencontact. Voor mij springen deze voorbeelden eruit en staan ze voor:

  • snel (re)actie
  • goed en echt luisteren naar klanten
  • voortdurend contact
  • openheid en kwetsbaar opstellen

Ik ben benieuwd naar uw ervaring en/of ideeën!

Tagged with:
aug 08

Je hoort er natuurlijk niet meer echt bij als je niet publiceert. Of het nu gaat om YouTube, SlideShare of MindMeister; zelf dingen maken en delen is belangrijk. Nu is er een nieuw platform waar documenten gedeeld kunnen worden. Handig voor leersituaties?

Issuu?
Issuu is een web 2.0 toepassing waar je documenten kunt delen en kunt becommentariëren. Zoals ze zelf zeggen:

Issuu is a Living Library. Upload and share the web’s best publications and get recommendations from your friends.

Klinkt goed. Waar het op neer komt is dat je PDF-bestanden kunt uploaden (maximaal 500 pagina’s en 100 MB). Deze bestanden worden dan omgezet in een soort Flashy PDF in de vorm van een doorbladerbaar boek. Een echt e-book 😉

Handig?
Het is niet heel revolutionair, er zijn meerdere tools die dit kunstje kunnen. Maar dan wordt het resultaat op uw eigen server neergezet. Hier is er een echte community vergelijkbaar met andere web 2.0 sites waar u ook veel goede content kunt vinden.

De site werkt prima, de inhoud van het document is prettig toegankelijk en de inhoud kan gedeeld worden. Dit delen kan met de hele wereld of u houdt het document verborgen en stuurt de link naar personen die het moeten zien. In het laatste geval is het document nog steeds openbaar toegankelijk als iemand de url kent.

Tenslotte kan de inhoud op uw blog of in uw leeromgeving worden embed. Er zijn dan vele mogelijkheden om het document op een mooie manier te embedden. U kunt kleuren etc. allemaal instellen voordat u de code kopieert.

Wat heeft dit met leren te maken?
Er is op de site al heel wat educatieve inhoud te vinden. Maar het lijkt me ook erg aardig te gebruiken in scholen. Het is leuk om je werkstuk op deze manier te verfraaien en aan anderen beschikbaar te stellen. Niet heel spannend maar wel aardig.

Of vindt u dit een slechte ontwikkeling en is het een arme manier om content aan te bieden?

Een voorbeeld van een Issuu document:

Tagged with:
aug 02

Elke dag gebruik ik de methode mindmapping, een ontzettend krachtige manier om ideeën te inventariseren en te structureren. Een mindmap maak ik sinds een jaar of 7 ook digitaal. Ik gebruik de techniek in trainingen, ter voorbereiding op een presentatie, om aantekeningen te maken tijdens een congres en nog veel meer. Al eerder schreef ik over een vergelijking van online mindmap tools en gebruikte ik een openbare mindmap voor een congres.

Ik gebruik een aantal verschillende programma’s om een mindmap te maken:

  • Freemind (gratis open source lokale applicatie)
  • MindManager (betaalde lokale applicatie)
  • MindMeister (gratis en betaalde online tool)

Kort de kenmerken

  • MindManager: een van de langst bestaande applicaties, zeer uitgebreid met goede integratie met Microsoft Office applicaties. Nadeel is de prijs en de uitbundige mogelijkheden. Sinds kort ook in online variant beschikbaar (maar dat is een add-on op de offline!). De Mac-variant valt tegen (veel mindere applicatie).
  • Freemind: eenvoudig open source programma. Genoeg mogelijkheden om bruikbaar te zijn. En gratis voor meerdere besturingssystemen.
  • MindMeister: eenvoudig online omgeving. Werkt goed en samenwerken verloopt prima. Geen hele uitgebreide mogelijkheden maar voldoende. Delen en embedden in een blog of ELO gaat prima. Nadeel is slechte printmogelijkheden. Tot 6 maps gratis, daarna een betaald account. Ik gebruik een betaald account.

Verslaafd?
Het begint er bijna op te lijken dat ik verslaafd ben aan mindmapping applicaties want ik heb er nu nog een gekocht: iMindMap. Ik ben blij met mijn aanwinst. Andere digitale mindmaps doen erg digitaal aan, deze applicatie heb ik gekocht omdat het er zo goed en organisch uitziet.

In onderstaande mindmap ziet u een voorbeeld en heb ik alle kenmerken van de applicatie opgenomen (klikken om te vergroten).

Op de site van iMindMap vindt u nog interessante videos over mindmappen.

Tagged with:
jun 26

De meeste mensen die zich met leren bezighouden hebben wel eens mindmapping toegepast in een onderwijssetting. Dit is een krachtige methodiek om ideeën te ordenen en om lerenden te activeren. Een mindmap kunt u maken op een whiteboard of op papier maar ook digitaal.

Offline/online?
Er zijn veel verschillende applicaties die u kunt gebruiken. De ‘Mind mapping software weblog‘ geeft goede informatie hierover. Een belangrijk verschil is tussen offline en online applicaties is de mogelijkheid om samen te werken.

Offline
Voorbeelden van applicaties die u op uw eigen computer installeert zijn MindManager en FreeMind. De eerste is een betaald product, de tweede een gratis open source product. Met deze applicaties werkt u snel in uw eentje aan een mindmap. Als u de informatie wil delen maakt u er bijvoorbeeld een PDF of een afbeelding van.

Online
Een kenmerk van de online varianten is de mogelijkheid om samen aan een mindmap te werken. U hoeft niets te installeren en maakt de mindmap in uw browser. Het delen van een mindmap gaat ook vaak handiger. U kunt bijvoorbeeld de code embedden in uw leeromgeving of blog (vergelijkbaar met een YouTube filmpje).

Ikzelf gebruik zowel online als offline mindmapping software (MindManager, Freemind en mindmeister).

Chuck Frey heeft wat overzicht aangebracht in de online varianten en heeft een prima bruikbare vergelijking online mindmapping tools (PDF) gemaakt.

PS. MindManager is er ook in een online variant. Blijkbaar zag de fabrikant MindJet dat veel gebruikers de specifieke voordelen van online tools waarderen.

Tagged with:
mrt 30

Via mijn collega Hans de Zwart kreeg ik een geweldige site doorgespeeld waar in 6 weken 6 verhalen worden verteld door professionele schrijvers. De eerste week is er een verhaal dat verteld wordt met behulp van Google Maps.

In 21 stappen volgt u het verhaal van Rick die tijdens het wandelen opeens een stervende man aantreft…

Elke keer ziet u de route die Rick aflegt in Google, op verschillende manieren. Het verhaal is spannend en vlot geschreven en krijgt een extra dimensie door het visuele aspect. Mooie manier om Google Maps te gebruiken.

Op deze manier een verhaal vertellen zou ook op scholen en in bedrijven kunnen. Een spannend verhaal over je eigen buurt of bedrijventerrein. En het het hoeft niet per se zo af te lopen als met Rick.

00.jpg

Tagged with:
mrt 25

Er zijn vele CD-roms te koop met een taalcursus voor een paar centen. Weinig bijzonders. Soms zelfs met geavanceerde functies en rijke didactische werkvormen.

In september heb ik me aangemeld bij een online omgeving waarin je talen kunt leren. Voor mijn gevoel een initiatief waarvan veel te verwachten valt. Waarom dan? Nou onder andere omdat ik deze week een mail kreeg met de melding dat ik wat achter liep. O ja, toch maar weer eens in gaan spannen!

lm

Wat is het?
LiveMocha omschrijft het als volgt op de website:

LiveMocha is a language-learning tool that combines fun self-study lessons, motivational tools and community to help you learn the language of your choice. Unlike CDs and books that contain stale academic content, LiveMocha brings to you useful everyday language from actual native speakers.

Kenmerken LiveMocha
De website is een gratis dienst met o.a. de volgende kenmerken:

  • interface is beschikbaar in verschillende talen;
  • gaat uit van zowel behavioristische als een sociaal-constructivistische leertheorie (afwisselend!);
  • gebruikt multimedia;
  • een lerende is ook een expert in zijn native taal, dit geeft een ander gevoel;
  • LMS biedt prima overzicht studievoortgang;
  • taal kan op diverse niveaus geleerd worden;
  • motiverend door contact met andere lerenden;
  • lerenden kunnen aanwijzigingen toevoegen bij de oefeningen (zo maak je de content rijker en beter te begrijpen voor anderen).

De service is nu nog in beta en zal later niet meer gratis toegankelijk zijn. De moeite waard om eens te bekijken. Nog snel een taal leren of even inspiratie opdoen om te zien hoe je op een gevarieerder wijze een taal kunt leren.

lm2

Tagged with:
feb 28

a2

Het kan zomaar gebeurd zijn met de fantastische websites die we als vanzelfsprekend gebruiken in onze leeromgevingen. Deze week stopt Stage6 maar ook Live Mail & Messenger van Microsoft waren deze week uit de lucht. Zelf had ik last van de storing die YouTube trof vanwege de handige actie vanuit Pakistan. Opeens werd een filmpje dat ik op de blog had weergegeven, niet zichtbaar. “He?! YouTube doet het niet meer!!!!!!”, ik klonk erg verbaasd.

Plaats in de leeromgeving
Veel organisaties geven web2.0 services een flinke plaats in hun leeromgeving. Of het nu SlideShare presentaties zijn, streaming video of gedeelde mindmaps, ze worden door velen gebruikt. Een paar jaar geleden moest je alleen controleren of alle websites waar je naar verwezen had nog wel werkten. Nu is het ernstiger als er opeens een service uitvalt.

Zelf had ik vorig jaar een internationale online cursus. 350 mensen zouden op een maandag beginnen. In de Moodle-omgeving was de eerste activiteit het bekijken van een filmpje dat we zelf gemaakt hadden. Het filmpje had ik bij www.blip.tv neergezet en embed in Moodle. Maandagmorgen was de site van Blip.tv uit de lucht en op dat moment was er ondanks alle voorbereiding, een probleem voor de lerenden.

Service Level Agreement?
Bij het hosten van een leeromgeving sluiten we natuurlijk een SLA af waarin precies staat hoe vaak een back-up wordt gemaakt en wat we kunnen verwachten als er iets mis gaat. Hiervoor betaalt een klant ook. We zien e-Learning en omgevingen om kennis te delen steeds meer als bedrijfskritisch. Maar met de web2.0 sites worden dit soort afspraken niet gemaakt. Vaak gaat het om gratis diensten bij bekende en grote aanbieders. Maar wie had verwacht dat YouTube er uit zou liggen deze week?

Zelf heb ik alle bestanden die ik online deel (via SlideShare, Google Docs, YouTube, MindMeister, ZoHo, etc.) ook lokaal staan. Ik ben erg benieuwd hoe andere e-Learning ontwikkelaars/ontwerpers met deze onzekerheid omgaan. Het is goed om over dit risico na te denken.

Tagged with:
preload preload preload