Fons van den Berg (Helikon) is er wederom in geslaagd om een mooie leerbeleving te creëren. Vandaag vond in pakhuis de Zwijger Education Futures NL plaats. Ongeveer 40 professionals uit de wereld van het onderwijs kwamen samen om te kijken naar de toekomst van het onderwijs. Het werd een met vlagen confronterende dag

John Moravec trapte af met een schets van de weg die het onderwijs aflegt. Van het 1.0 paradigma (hiërarchisch, duidelijke banen en rollen, structuur, etc.) naar 2.0 (sociaal constructivisme, chaos beperking) naar 3.0. De laatste werd door John aangeduid met “Innovation and design age”. In 3.0 wordt chaos omarmd, en worden scholen gebaseerd op ‘mindware’ i.p.v. op software of hardware.

We kunnen de kinderen niet meer bedienen

Kern van zijn betoog is dat we met de huidige manieren van onderwijs niet de huidige kinderen kunnen onderwijzen. Of zoals John het zei: “1.0 schools cannot teach 3.0 kids”. We zullen onze manieren en methodieken moeten aanpassen. De situatie op de arbeidsmarkt verandert (werknemers en werkgevers gaan minder zekere relaties aan), en de toekomst is steeds slechter en moeilijker te voorspellen. Dus waar leiden we onze studenten voor op? Voor de banen van gisteren?

Kritiek

Een van de mensen uit het publiek gaf aan dat er vooral veel gesproken werd over de nieuwe ‘mind’ en dat ze nog een paar dingen miste: heart & soul. Ik vond dat wel verweven zitten in het verhaal van John maar het werd niet vaak expliciet genoemd. Het mag wel wat meer aandacht krijgen. Een ander gaf aan veel onderzoek te hebben gedaan in het vmbo en daar juist van leerlingen gehoord te hebben dat ze structuur willen en duidelijkheid. Niks chaos! Niks remixing. Een andere deelnemer nodigde vervolgens de dame uit om eens bij zijn vmbo te komen kijken want daar gebeurde het wel. Maar punt blijft staan dat de trend niet bij alle doelgroepen waar te nemen is. Waar kun je forceren?

John Moravec met op de achtergrond Cristóbal Cobo via Skype

Waarom innovatie?

Met deze sessies vraag ik me wel af waar de innovatie nu vandaan moet komen. En moet die wel komen? Waarom moeten we innoveren. Dit was een dappere vraag van een deelnemer. Een andere deelnemer gaf aan dat we wel moeten omdat we ons later moeten verantwoorden. Kunnen we dan uitleggen dat we niet hebben geluisterd naar de behoeftes van de nieuwe wereld?

Werklunch

Tijdens de lunch werden de discussies niet beëindigd, er was ook zoveel over te praten! Met een gerichte opdracht werden de discussie gestuurd en op tafelkleden werden de resultaten neergezet. Aardige activiteit maar ik merkte dat ik wel even een echte break nodig had. Teveel 1.0 misschien?

Na de pauze kwam via Skype (schermvullend acceptabel videobeeld) Cristóbal Cobo aan het woord die een helder verhaal had en keer wat op EU niveau gebeurt op het gebied van e-literacy, e-skills en e-competencies. Redelijk confronterend om de Afspraken van Lissabon er nog eens bij te pakken. Van alle mooie plannen is niet erg veel terecht gekomen.

Knowmads zetten aan tot actie

Knowmads

Een activerend en aansprekend einde werd verzorgd door de ‘Knowmads‘, een groep mensen met een passie en een visie. Ze hebben een nieuwe school ontworpen waarin studenten zelf eigenaar worden en waarbij een actieve houding wordt verwacht. De werkelijke wereld is verweven met school waarbij echte bedrijven, echte leeropdrachten en vraagstukken neerleggen. KLM was een voorbeeld van zo’n bedrijf. Niet alleen het concept was prikkelend maar ook de werkvormen die erna kwamen: via Aikido en schreeuwoefeningen kwamen we bij een tekenoefening uit waarbij wonderbaarlijk snel écht contact werd gelegd met mensen. Zelfs nadat de mooie dag formeel was afgesloten gingen mensen nog door. Dat laat zien dat inderdaad passie, hart en ziel belangrijk zijn bij het leren. De komende weken eens flink grasduinen in de voor deze sessie opgezette Moodle-omgeving.

Het was weer een mooie leerbeleving die stof tot nadenken gaf.

Klik hier voor de foto’s op Flickr.