Feb 27

Jay Cross, de koning van het informele leren (zie ook zijn blog) biedt sinds kort ‘leeractiviteiten’ aan die ik volg. Ik weet niet zo goed hoe ik het anders moet noemen. Het is geen cursus maar een verzameling vragen die je automatisch krijgt voorgeschoteld. Cross maakt in deze gratis cursus gebruik van de website SpacedEd. Een mooie manier van leren.

De site SpacedEd is gebaseerd op Spaced Education. Zelf zeggen ze hierover:

Spaced education is a novel method of online education developed and rigorously investigated by Dr. B. Price Kerfoot (Associate Professor, Harvard Medical School). It is based upon two core psychology research findings: the spacing effect and the testing effect. In more than 10 randomized trials completed to date, spaced education has been found to:

  • Improve knowledge acquisition,
  • Increase long-term knowledge retention (out to 2 years),
  • Change behavior,
  • Boost learners’ abilities to accurately self-assess their knowledge.

Wikipedia schrijft over Spaced Learning het volgende:

Spaced learning is a teaching method in which the educational content is repeated three times, with two 10-minute breaks during which physical activity is performed by the students.

Wel wat apart dat het net een andere uitleg is met andere wetenschappers maar het gaat om het principe van herhaling. En dat is een nogal stabiele factor in ons begrip over leren, daar kunnen we iets bij voorstellen.

Vragen en feedback

Jay Cross is nu gestart met een reeks vragen rondom informeel leren. Met een interval (die zelf gekozen kan worden) krijgt u een vraag per mail.

Na een klik in de mail komt u op de SpacedEd website en wordt de meerkeuzevraag (variant 1 goed of meerdere goed zijn mogelijk) beantwoord:

Er wordt direct feedback gegeven:

Vervolgens krijgt u inzicht in de antwoorden van andere lerenden die deze vraag hebben beantwoord en u krijgt de mogelijkheid om extra uitleg te krijgen, al dan niet op dezelfde pagina. Ook kunt u hier ervoor kiezen om deze vraag NIET meer voorgeschoteld te krijgen:

Na het beantwoorden van de vraag, of meerdere vragen, komt u in het overzichtsscherm waar u ook direct wat instellingen kunt veranderen:

Waarom interessant?

Zelf volg ik nu twee ‘cursussen’ en ik merk dat het me weinig tijd kost en toch aan het denken zet. Op een paar momenten ben ik echt het verdiepingsmateriaal gaan gebruiken. De inhoud van Jay Cross vind ik aardig maar ook een praktische cursus (over iPhone) blijkt me toch veel leerwinst op te leveren.

Het is een adaptieve manier van leren die snel en aardig werkt. De website werkt prettig, met voldoende instellingsmogelijkheden en niet alleen kunt u er vele gratis cursussen volgen maar de Spaced Learning methode kunt u met deze website ook eenvoudig zelf inzetten. Een cursus is snel gemaakt. Gewoon proberen dus!

Tagged with:
Sep 25

Met een groep van zo’n 15 jongeren een podcast maken in 1,5 uur tijd, kan dit? Ja, dat kan. Zelfs als ze nog niet eerder van een podcast hebben gehoord. pnyVandaag verzorgde ik samen met een andere ADE’er (= Apple Distinguished Educator) twee workshops aan kinderen in de leeftijd van 12 tot 18. Het evenement Picnic was er in 2 uitvoeringen en was gericht op nieuwe media, innovatie en creativiteit. Ik was op Picnic Young.

“Ik wil er nog wel graag 1 maken”

De locatie was prachtig maar niet optimaal voor zo’n workshop. De Westergasfabriek bestaat uit enorme hallen waar het niet eenvoudig is om je verstaanbaar te maken en waarbij afleiding op de loer ligt. De volgende dingen vielen me op bij de workshops:

  • kinderen hebben bijna geen technische uitleg nodig als ze met de Mac werken;
  • sommige kinderen waren erg bang om iets te maken wat een onvoldoende kwaliteit had. Een paar leerlingen bleven maar audio-fragmenten weggooien en hadden 5 minuten voor het einde nog niets;
  • kinderen bleven langer met een droge verkenning bezig. Zelfs als ze al mochten beginnen op de laptops kozen sommige groepjes ervoor om nog verder te gaan met het storyboard;
  • de kinderen waren ongelofelijk beleefd. Spraken je de hele tijd aan met mijnheer en bijna alle kinderen bedankten me gemeend;
  • de bijbehorende docenten lieten zich alleen zien als er expliciet naar hen gevraagd werd;
  • de bijbehorende docenten zeiden niet eens iets als ze met de groep een half uur te laat kwamen.

Maar het meest werd ik geraakt door het enthousiasme. Kinderen vinden het leuk om zelf een radiouitzending te maken. Net als wij vroeger op een cassettebandje vonden ze dit ook spannend en leuk. Ik heb kinderen enthousiast horen vertellen tegen hun docent dat ze dat ook op school wilden doen. Ze waren echt trots op wat ze gedaan hadden en de producten waren aangevuld met foto’s, geluiden en muziekjes. Een groep zei toen ik aangaf dat we bijna zouden stoppen: “Maar we willen er nog wel een maken!”.

Zelf maken, actief ermee bezig zijn. Samen een nieuwe werkelijkheid creëren werkt stimulerend. Het maken van een podcast is een goede methode die ook binnen bedrijven en scholen breder zou kunnen worden toegepast.

pny2

Wat is creativiteit?

Minister Plasterk kwam ook nog even langs en hield een kort praatje over creativiteit. En natuurlijk kwam het door hem geliefde Apple weer even voorbij.

Update: het filmpje van de man die van Eiffeltoren springt (referentie van Plasterk), vind je hier.

Tagged with:
Feb 28

Bijna 10 jaar verzorg ik als vrijwilliger didactische trainingen voor SeniorWeb. Bij SeniorWeb geven (2300!) vrijwilligers swcomputerlessen aan senioren. Jaarlijks leren zij meer dan 55.000 vijftigplussers omgaan met de computer en internet. Dit gebeurt op 350 locaties verspreid over het hele land.

Hoewel de vrijwilligers een rijke levenservaring hebben zijn er veel die nog een beperkte didactische kennis en ervaring hebben. Het was altijd een feest om de train-the-trainer sessie te verzorgen.

Leren door te doen

Uit dit leuke project ontstond op een gegeven moment ook een boek over didactiek dat door Jan Diepenbroek en mij geschreven is. Probleem blijft dat je met didactische vaardigheden echt moet oefenen en moet vertalen naar je eigen lespraktijk. Een boek lezen is dan niet voldoende. In de training lieten we mensen echt aan de slag gaan. Vaak werden voorbeeldlessen op video gezet en middels allerlei praktijkopdrachten werd de theorie omgezet in praktische vaardigheden.

Bereik was het probleem

Met meer dan 2000 vrijwilligers hebben we echter een logistiek probleem. We kunnen niet met 2 mensen zo’n grote groep bereiken. Er zijn een paar trajecten geweest waarbij we een ‘train-the-trainer-trainer-training’ verzorgde. ;-) Het was de bedoeling dat deze mensen in tweetallen zelf de didactische trainingen gingen verzorgen. Van het sneeuwbaleffect waarop we hadden gehoopt was echter geen sprake.

We hebben nu een alternatief: we gaan ook een online training geven.

Opzet online didactische training

We gaan over een paar weken starten met de training waarbij een start- en slotbijeenkomst wordt gecombineerd met 6 online blokken. In elk blok hebben we verschillende fases en activiteiten. Deze online leeractiviteiten vinden voornamelijk plaats in een Moodle omgeving. Daarnaast gebruiken we webcams, Creative Vado camera’s (voor opnemen proeflessen), MindMeister (online mindmaps) en DimDim (virtuele klas).

Ook in deze opzet gaan we dicht tegen de praktijk aanzitten en creëren we een veilige en inspirerende leeromgeving waarbij mensen met en van elkaar leren. Ik ben erg benieuwd of er nog erg specifieke zaken naar voren komen wat betreft e-Learning voor deze groep.

Mocht je nog ideeën hebben over leuke online activiteiten of bronnen over didactiek dan hou ik me van harte aanbevolen!

schema

Tagged with:
Feb 11

Vandaag was de tweede dag van het Nationaal e-Learning congres. Een dag bestaande uit een key-note en twee blokken met parallelle workshops. Vandaag heb ik samen met Job Bilsen een workshop (zie workshop 2) verzorgd. Dit geeft bij mij altijd flink wat stof tot nadenken.  Deze keer een terugblik die niet inhoudelijk is.

Voorkennis deelnemers

Ik heb het idee dat de voorkennis en ervaring van deelnemers erg uit elkaar ligt. Vijf jaar geleden was de groep homogener van aard. Dit zorgt er nu voor dat je een aantal mensen niet op het juiste niveau aanspreekt of in een verkeerd tempo bedient. Vervelend als je weet dat dit speelt, binnen zo’n kort tijdsbestek kun je hier ook niet veel mee.

Format

De workshop had een duur van 2,5 uur en deze keer was het met een erg grote groep, zo’n 45 mensen. Dit was nog meer dan het aantal dat zich had ingeschreven. De vorige keer hadden we een groep van 15 man gedurende 4 uur. Dat is toch een stuk prettiger. Je kunt meer de diepte in en door de kleine groep kom je tot meer interactie. De opstelling in het lokaal had direct invloed en beperkte ook de interactie. Het was wel prettig dat we een laptop hadden (met prima internetverbinding) zodat we een Moodle-omgeving konden inzetten.

De Moodle-omgeving leent zich prima om voor zo’n workshop te gebruiken. Alle extra bronnen zijn overzichtelijk beschikbaar en gedurende de workshop kun je functionaliteiten inzetten. Zo hebben we nu een chat gebruikt (“wat is jouw definitie van leren”), een forum (zet erin wat opvalt aan de getoonde WBT) en keuzes (quiz over e-Learning gereedschappen).

Mijn gevoel

Ik was niet tevreden met de workshop. Het aantal mensen was te groot, we hebben de accenten niet helemaal goed gelegd en het geheel was rommelig. Dit laatste kwam doordat deelnemers 20 minuten te laat binnenkwamen en dat een aantal mensen zich niet had ingeschreven. Hierdoor hebben we tijdens de sessie de gebruikers in Moodle moeten aanmaken.

Misschien moeten we bij dit soort congressen een onderscheid gaan maken in het niveau. Op deze manier kunnen we sessies definiëren voor de beginnende en gevorderde deelnemer. We kunnen dan eenvoudiger de diepte ingaan, zeker als een groep niet veel groter is dan 20 mensen. Als we het leerproces laten beginnen voor de dag zelf (met bijvoorbeeld krachtige opdrachten ter voorbereiding in de leeromgeving) dan is de groep homogener en het leerrendement hoger.

Tenslotte zouden we bij de opzet van zo’n dag wel wat spannendere werkvormen en concepten mogen gebruiken die zorgen voor een intensere leerervaring. Dat vind ik zo krachtig aan Learning 2008 congres van Elliott Masie en ik snap ook wel dat de mogelijkheden daar anders zijn vanwege de schaal (2000 bezoekers)  maar we kunnen de lat wel wat hoger leggen. Wat gevarieerder maken en prikkelender zodat er een leerbelevenis ontstaat.

nec

Tagged with:
Jul 04

Vaak zie ik dat er e-Learning wordt aangeboden waarbij lerenden op een link naar een Word-bestand moeten klikken waar dan een meerkeuzevraag wordt gesteld. Dit moeten ze dan intikken, uitprinten en inleveren.

Stoppen! Waarom doen we dit? Als we ervoor kiezen om leermateriaal digitaal aan te bieden moeten we onzelf minimaal dwingen om de meerwaarde van het digitale optimaal te benutten.

Unicef stelt leermateriaal digitaal beschikbaar
Soms is er een twijfelgeval. Zo heeft Unicef lesmateriaal gemaakt. Dit bieden ze nu gratis via hun site aan, goed idee. Maar er is niet optimaal gebruik gemaakt van de mogelijkheden. Het is inhoudelijk en didactische sterk lesmateriaal over kinderen in crisisgebieden, netjes ingedeeld op jaren (van de basisschool).

De site begint flashy maar eigenlijk is het een verzameling mooi opgemaakte PDF’s. Iedere les wordt ingeleid met een persoonlijk verhaal. Dit verhaal bestaat uit teksten en afbeeldingen. Een digital story zou het veel indringender hebben gemaakt. Overigens gebruiken ze soms wel verkeerde termen. Zo wordt de term WebQuest gebruikt voor een blad met meerkeuzevragen. Dit doet echt tekort aan de prachtige WebQuest methodiek, die hier overigens prima gebruikt zou kunnen worden.

Jeuk
Bij zo’n product (dat prima is als je het op papier aanbiedt) jeukt het bij mij om er echt iets moois van te maken. Misschien iets voor een soort prijsvraag van Unicef aan e-Learning ontwikkelaars? Ik help graag mee!

Een prachtig voorbeeld van de manier waarop de introductieverhalen ook hadden kunnen worden uitgewerkt vindt u in een artikel in de Encyclopedia of Educational Technology van San Diego State University. Het loont ook de moeite om de rest te bekijken.

Tagged with:
Apr 02

Een training beginnen met de melding dat je op 7 juni jarig bent is op zijn minst opmerkelijk. Een collega onderwijskundige, heeft uitgelegd waarom hij dit doet.

Overigens doet hij dit niet bij elke training maar wel als het gaat om een training over didactiek of het ontwerpen van leerbelevingen. Hij vertelt niet alleen dat hij op 7 juni jarig is maar dat hij het hele jaar al ideeën verzamelt zodat hij een goed antwoord weet te geven als mensen vragen wat hij wil hebben voor zijn verjaardag. Als hij gedurende het jaar bijvoorbeeld een goed boek tegenkomt of een CD van een Russisch koor dan schrijft hij dat op in zijn agenda op 7 juni. Tegen de tijd dat hij het nodig heeft put hij uit zijn verzameling.

Bij lesgeven of het ontwikkelen van lesmateriaal en leerbelevingen is het niet veel anders; als je pas op het laatste moment dingen gaat bedenken dan is het moeilijk om alle ingrediënten boven tafel te krijgen. Als je gedurende een lange fase alle didactische ideeën en inspirerende zaken ergens bewaart, dan is dit een hele waardevolle verzameling. Dit blijft hangen bij de cursisten mijn collega.

Ik zelf gebruik deze methodiek ook en verzamel bijvoorbeeld afbeeldingen die ik tegenkom op allerlei plekken (tijdschriften, kaarten, etc.) om deze later te gebruiken. Hetzelfde geldt voor inspirerende websites, gebruiksaanwijzingen of leermateriaal.

Bent u ook zo’n didactische scharrelaar, zo’n verzamelaar? Wat en hoe verzamelt u?

Tagged with:
preload preload preload