Jan 19

brain-rulesAls ontwerpers van leerervaringen (binnen onderwijs, bedrijfsopleidingen etc.) is het eigenlijk een schande dat we niet meer wetenschappelijke inzichten gebruiken als basis voor onze ontwerpen. John Medina, moleculair bioloog heeft in 2008 al het boek Brain rules geschreven. Niet alleen het boek zou iedere (e-)Learning professional moeten lezen (én toepassen) maar de bijbehorende website behoort ook tot de beste in zijn soort.

Wat zijn Brain rules?

Medina geeft aan dat de principes niet voor niets Brain rules heten: het zijn regels die aantoonbaar zijn vastgesteld door wetenschappers. Niet gebaseerd op onderbuikgevoelens maar gebaseerd op onderzoek. Toch is hij erin geslaagd om dit wetenschappelijk bewijs in een prettige en aansprekende tekst te verwoorden. Met verwijzingen naar onderzoek waar nodig maar ook aangevuld met anekdotes en vooral met praktische tips over het toepassen van deze inzichten in leren, werken en eigenlijk gewoon in ‘het leven’.

Niet alle brain rules zijn even eenvoudig in ons dagelijks leven in te passen maar we kunnen de meeste contraproductieve obstakels binnen leren en werken weghalen als we deze regels zo goed mogelijk in acht nemen.

12 Brain rules

Medina definieert 12 ‘breinregels’ die bewezen effect hebben:

  1. __brainrulesOefening: lichamelijke oefening geeft een boost aan je brein
  2. Overleven: ons brein heeft evolutie doorgemaakt
  3. Wiring: ieder brein is anders ‘bedraad’
  4. Aandacht: we geven geen aandacht aan saaie dingen
  5. Korte termijngeheugen: herhaal om te onthouden
  6. Lange termijngeheugen: onthoud om te herhalen
  7. Slapen: slaap goed, denk goed
  8. Stress: breinen met stress leren niet hetzelfde
  9. Sensorische integratie: stimuleer meer zintuigen
  10. Zicht: zicht is sterker dan andere zintuigen
  11. Sexe: mannelijke en vrouwelijke breinen zijn verschillend
  12. Ontdekken: we zijn sterke en natuurlijke ontdekkers

Waarom is dit boek zo goed?

Medina heeft een boek geschreven dat kort maar krachtig is. Hij verliest zich niet in wetenschappelijke verhandelingen maar zorgt wel voor een wetenschappelijke basis. Zelfs bij breinregels waarbij je weinig kunt voorstellen geeft John Medina scherp aan wat de relevantie is voor leren en werken. Als voorbeeld even breinregel 7 over slapen. Hij haalt een paar onderzoeken aan waaruit blijkt hoeveel minder een mens leert en functioneert bij verminderde slaap. Verder geeft hij het verschil aan tussen mensen die (biologische) vooral ’s morgens actief zijn en optimaal presteren en hen die juist ’s avonds of ’s nachts optimaal presteren. Hier zouden we op scholen en op werkplekken rekening mee moeten houden. We verspillen potentieel. Ook de ‘power nap’ komt aan bod. Je werkt én leert aantoonbaar beter bij een 26-45 minuten power nap (zie ook de implementatie van deze inzichten bij organisaties zoals Google). Ook is het leerrendement hoger als je de leerstof laat verwerken door een nacht slaap. De volgende dag pik je veel meer dingen op.

Dit alles wordt met voorbeelden geïllustreerd en aan het einde van elk hoofdstuk (elke breinregel heeft een hoofdstuk) komen eerst een paar pagina’s met ideeën voor scholen en organisaties. Dit zijn vaak rijke ideeën die redelijk eenvoudig te implementeren zijn. Helemaal aan het einde is een pagina met daarop een samenvatting van het hoofdstuk.

En ook nog de beste site bij een boek!

Het boek biedt al mooie inzichten maar zeker voor e-Learning professionals biedt de bijbehorende site hele mooie informatie en inzichten. De inzichten uit het boek worden op veel verschillende manieren gevisualiseerd. Opvallend zijn de prikkelende en duidelijke video’s. Deze video’s zijn niet alleen te bekijken maar zijn zelfs te downloaden via iTunes (zie hier voor een overzicht van de video’s). Dat noem ik nog eens klantgericht. Voor bijna elke breinregel is een mooie video beschikbaar. Zelf zet ik deze video’s in bij mijn e-Learning trainingen en opleidingen.

Een introductie van de breinregels vind je hieronder:

Tagged with:
Sep 02

Boeken inspireren en vertellen mij een verhaal. Een tweede boek van Nancy Duarte geeft me weer veel nieuwe ideeën. Het boek met de titel “Resonate; present visual stories that transform audiences” is de opvolger van “Slide:ology“. En Nancy Duarte is niet zomaar iemand die tips geeft hoe je een betere presentatie geeft. Ze geeft aan het ontwerpen van presentaties een nieuwe impuls en geeft inzichten die 1-op-1 toepasbaar zijn in uw eigen presentaties of bijvoorbeeld uw e-Learning concepten.

Er zijn vele boeken te lezen over het geven van presentaties. Het voortreffelijk en prikkelend boek “Presentation Zen” van Garr Reynolds  is een voorbeeld waarbij het hele proces van het ontwerpen van een presentatie aan bod komt. Hij stelt in dit boek een bruikbare aanpak voor die je op een andere en meer visuele manier naar presentaties laat kijken. Je kunt je presentatie sterk verbeteren met een heldere structuur en een gebalanceerd visueel ontwerp.

Het boek Resonate van Nancy Duarte gaat minder in op het visuele ontwerp maar neemt storytelling als kern voor haar aanpak. De vormgeving van het boek is (net als dat boek van Reynolds) prachtig en het is een genot om het boek door te bladeren. Het gaat echter veel verder dan mooie vormgeving. Bij Nancy ligt de lat een stuk hoger. De titel geeft dit al aan, ze is pas tevreden als de boodschap resoneert en het publiek geraakt wordt. Als de presentatie een verschil maakt. Als er verandering optreedt. Dat is niet alleen een mooi streven bij een presentatie maar ook bij alle leeractiviteiten en interventies.

Duarte gaat eerst in op de verschillende aspecten die een presentatie goed maken. Ze geeft hierbij vooral aan dat het over mensen gaat. Als presentator ben je niet de Held, een goede presentator laat het publiek de Held zijn. Vergeet slides over je bedrijf of over je eigen verleden; “Make it about the audience“. Ze bespreekt voorbeelden, analyseert toespraken en presentaties van grootheden (zie de voorbeelden op haar site van o.a. Steve Jobs, Martin Luther King, Ronald Reagan en Benjamin Zander) en geeft direct toepasbare modellen en tips. Hierbij put ze uit andere domeinen zoals film. Met haar 9 regels geeft ze richting.

Negen regels van Nancy Duarte

  1. Resonance causes change.
  2. Incorporating story into presentations has an exponential effect on outcomes.
  3. If a presenter knows the audience’s resonant frequency and tunes to that, the audience will move.
  4. Every audience will persist in a state of rest unless compelled to change.
  5. Use the big idea to filter out all frequencies other than the resonant frequency.
  6. Structure is greater than the sum of its parts.
  7. Memorable moments are repeated and retransmitted so they cover long distances.
  8. Audience interest is directly proportionate to the presenter’s preparation.
  9. Your imagination can create a reality.

Wat is er goed aan het boek?
Het goeie is dat ze haar inzichten goed weet te onderbouwen en ook te laten landen door de de vele voorbeelden en bruikbare en heldere modellen. Je leert niet alleen interessante zaken zoals een opbouw rondom een verhaal maar je wordt ook steeds uitgedaagd om je ideeën rondom presentaties bij te stellen. Het wordt duidelijk dat je met aandacht, liefde en vakmanschap te werk moet gaan bij het maken van een presentatie, anders verdoe je alleen maar de tijd van je publiek en van jezelf. Je wil het publiek veranderen en daarvoor geeft dit boek vele handvatten. Duarte gebruikt aansprekende casussen om haar modellen op te te passen. Dat geeft snel inzicht en samen met voorbeelden uit haar praktijk zorgt dit voor een prikkelend en waardevolle aanpak.

Wat is minder goed aan het boek?
Het boek is geschreven voor professionals die hun eigen presentaties veel beter willen maken. Deze lezers hebben al veel ervaring. Duarte sluit hier qua niveau goed op aan maar ze herhaalt wel veel. Aan experts hoef je niet alles op meerdere manieren uit te leggen. Na 230 pagina’s sla je het boek dicht en constateert dat het wel beknopter had gemogen. Maar het belangrijkste: de boodschap resoneert wel!

Op de website vindt u veel inspirerende filmpjes en uitleg van de casussen.

Tagged with:
May 14

Een tijd geleden heb ik bij de Belastingdienst een workshop over Wiki’s en leren verzorgd. Ook ben ik bij DJI actief. Van beide kanten werd ik gewezen op het initiatief Ambtenaar 2.0.

Ambtenaar 2.0 initiatief
Het initiatief bestaat uit nogal wat verschillende bouwstenen. Maar wat behelst het initiatief? Op de website omschrijft men het als:

In één zin:
1. Ambtenaar 2.0 is een netwerk van mensen, zowel ambtenaren als burgers,
2. die de gevolgen van web 2.0 voor de overheid willen onderzoeken en onder de aandacht brengen,
3. daarover het gesprek aangaan om ideeën, kennis en praktijkervaringen uit te wisselen
4. en bijdragen aan opleiding, ondersteuning en praktische tips om als een ambtenaar 2.0 te kunnen werken.

Het biedt een scala aan inhoudsvormen, interactievormen en inzichten. Heel goed dat de overheid erkent dat er iets aan het veranderen is. De website Ambtenaar 2.0 is goed doordacht opgezet en kent nu al een rijke inhoud.

Boek Ambtenaar 2.0
De initiatiefnemers hebben niet alleen op een digitale manier het thema aangepakt. Voor mensen die juist nog weinig kennis of affiniteit hebben met ICT is de informatie ook toegankelijk gemaakt in de vorm van een mooi verzorgd, multi-color boek. Ja een papieren boek. Zelf vind ik het erg prettig om een boek te lezen dus ook aan mij was het goed besteed.

Het boek, geschreven door Davied van Berlo, is online te lezen en te bestellen op de speciale wikisite. Het is onder Creative Commons licentie uitgebracht.

Inhoud van het boek
Niet alleen de uitleg van de technische mogelijkheden en de veranderende manier van communiceren en produceren komen aan bod maar vooral ook de link naar de werkplek en werkcultuur van ‘de ambtenaar’ wordt besproken. Dit maakt het boek interessant en waardevol. Overigens ook voor alle niet-ambtenaren. De thema’s die aan bod komen zijn universeler:

  • Wat betekent web 2.0 voor de overheid?
    In dit hoofdstuk wordt bekeken op welke manier web 2.0 de overheid raakt. De interne organisatie komt aan bod maar ook zaken zoals de gebruikte middelen en instrumenten.
  • De relatie tussen burger en overheid
    Massasamenwerking, communities en Open overheid worden besproken. De principes worden toegelicht met voorbeelden, uit binnen- en buitenland.
  • Interne werkwijze van de overheid
    Hier wordt vooral gekeken op welke manier je binnen je eigen organisatie de processen kunt inrichten. Ook hier weer een mengvorm van theorie, ervaringen en praktische tips.
  • De manier van werken van de ambtenaar
    Hier komt de balans naar voren. De vraag is vooral de vraag wat je nu mag en kan. Aspecten als service codes en informatiebeveiliging komen aan bod.

Conclusie
Dit initiatief is goed doordacht en goed uitgevoerd. Goed dat een trend zo accuraat wordt geanalyseerd en dat de dialoog wordt aangegaan. Het feit dat er al ruim 1000 mensen lid zijn van de community is hoopgevend.

De inhoud van de informatie is goed en volledig zonder droog te worden. Het boek is toegankelijk geschreven en hoewel theoretische onderbouwingen gegeven worden is het vooral een praktisch boek. Er staan vele tips in, ervaringen en suggesties om zelf te ervaren waar het over gaat. Zelfs als e-Learning en web 2.0 liefhebber ben ik nog wat nieuwe zaken tegengekomen.

De mogelijke problemen worden ook besproken en dit zal voor vele ambtenaren (en mensen die werken in grote organisaties) voor herkenning zorgen. Zo ben je vaak gebonden aan stringente eisen en beperkingen op het gebied van ICT maar ook op het gebied van interne en externe communicatie. Dit levert een spanningsveld op met de wereld buiten je organisatie. Davied van Berlo weet hier uitstekende antwoorden op te geven. Daarvoor alleen al is het de moeite waard om de community te bezoeken en het boek te lezen!

ambtenaar20

Tagged with:
Dec 06

Pearson Education en de Volkskrant hebben een boekje uitgegeven met verhalen uit de klas die je zijn bijgebleven. Een half jaar geleden stond er een oproep op de site en in de krant om verhalen in te zenden. De wedstrijd was geïnspireerd door het boek De Plakfactor, het geweldige boek van de gebroeders Heath.

De Plakfactor
Omdat ik zo enthousiast was over De Plakfactor besloot ik ook mijn verhaal in te sturen over mijn leerkracht op de St. Lambertusschool die naar een summercamp ging. Bovendien gebruik ik geregeld een oefening die hieraan gerelateerd is als ik een didactische training geef of een workshop over e-Learning. Om echt de essentie van een krachtige leerervaring te ontdekken vraag ik mensen dan om de ogen dicht te doen en te bedenken welke leerervaring ze is bijgebleven. Het is altijd mooi om de verhalen te horen. Uit de verhalen haal je de ingredienten die je als ontwerper ook kunt gebruiken in het ontwerp van een leerbeleving/leeractiviteit.

Gelukt, ik sta erin!
En mijn verhaal heeft het gehaald, en is opgenomen in een leuke verzameling verhalen. Verhalen die je bijblijven, die je raken.

Via de Volkskrant site of via bijvoorbeeld managementboek.nl kun je dit boekje kopen. Ik ben benieuwd wat je ervan vindt.

Mijn bijdrage kun je hier lezen.

Tagged with:
Oct 20

De wereldberoemde Buchmesse en e-Learning, is dat een zinnige combinatie? Versie 59 van de Buchmesse in Frankfurt was in ieder geval een echte belevenis. Ik was er op donderdag en vrijdag. Om een idee te geven; op donderdag waren er 58.772 bezoekers, op vrijdag 53.146. In totaal zijn er 299.112 bezoekers geweest. De meeste bezoekers bezochten de beurs voor meerdere dagen en die dagen heb je ook wel nodig. Het is mij niet gelukt om alles te zien.

De site van de Buchmesse biedt wel wat digitale mogelijkheden. Zo is het mogelijk om te zoeken naar bepaalde deelnemers en het is ook mogelijk om de belangrijkste spelers naar een mobieltje te downloaden. Een soort Who is Who. Ik had echter geen specifieke plannen.

Na overweldigd te zijn door de omvang en de internationale uitgevers, boekenhandelaren en liefhebbers vielen me verschillende dingen op:

  • Er was nog weinig aanbod van digitale boeken.
  • Ook weinig aandacht voor digitale bij educatieve uitgevers.
  • De boekenverkoop groeit nog steeds.
  • Er waren veel laptops op de stands.
  • Educatieve manga’s waren er (maar niet veel).
  • Presentaties over innovatie zijn vaak erg traditioneel.
  • Geen ‘levende boeken‘  gezien.
  • Technologie-aanbieders waren vooral actief rondom CMS en publishing.
  • ELO-aanbieders blonken door afwezigheid.
  • Technologie-aanbieders waren klein en voor mij vaak onbekend.
  • Back-office systemen voor uitgevers zijn vaak niet berekend op digitaal uitleveren.
  • Nog steeds waren er presentaties over multi-channel uitlevering (ik geloof nog steeds niet dat dit in het algemeen een succesvol concept is).
  • Internettoegang in hotels is nog steeds niet standaard en niet goedkoop.

Tenslotte realiseerde ik me dat je flinke hoofdpijn kunt krijgen als je een overdaad aan indrukken opdoet. Maar voor iedereen die van boeken houdt is de Buchmesse een echte aanrader!

Hieronder een kleine impressie:

Een echt papieren berichtensysteem!

Manga was groot aanwezig, edumanga wat minder.

En Gorbatsjov was er ook….een meter van me af.

en ja, hieraan herken je hem wel.

Tagged with:
Aug 18

Heeft u soms ook het idee dat een bestaand boek nog beter had kunnen zijn als er net iets dieper was ingegaan op een idee of dat het met uw voorbeeld nog duidelijker had kunnen worden?

Dave Gray, directeur van XPLANE (zie ook zijn site) pakt het anders aan: hij verkoopt via Lulu zijn boek dat hij NU nog aan het schrijven is. U koopt dan een boek dat nog niet af is. Of in de woorden van Dave:

Marks and Meaning is a work in progress. Like software, art, science and life, it will evolve.

This is version Zero.

Waarom zou ik dit kopen?
U heeft de mogelijkheid om in dit boek beter te maken door uw opmerkingen en ideeën te delen met de auteur. Dat is leuk om te doen en een spannend idee. Het onderwerp van het boek moet u natuurlijk boeien; het gaat over visueel denken. De inhoud gaat in op de manier waarop u problemen inzichtelijk kunt maken door gebruik te maken van tekeningen en door een gerichte visuele aanpak. Het is vooral relevant voor zakelijke toepassing. Er staan veel aardige ideeën in.

Waarom zou ik dit niet kopen?
U schrijft mee met een boek wat echt nog niet af is. Er staan typefouten in, er zitten zelfs veel lege pagina’s in, bronnen ontbreken, stukken tekst zijn nog niet geordend, kortom het is echt versie 0. De kwaliteit van het papier is ook niet geweldig.

Verder is het een dure grap. Het boek kost 20,11 euro en daar komen nog 4,99 euro verzendkosten bij.

Maar het blijft wel een mooi idee! Versie 0. Wees er snel bij en denk mee, kopen van versie 0 doet u via Lulu.

Tagged with:
Jul 21

Wilfred Rubens meldde in een post dat hij weer een boek had besteld. Wilfred vermeldt dat hij de meeste informatie haalt uit blogs en sites. Dit gaat overigens ook de diepte in omdat het soms omvangrijke artikelen en e-boeken zijn.

Ik merk dat ik ook veel informatie van het web haal maar dat ik dol ben op papieren boeken en dat die vaak de verdieping aanbrengen waar ik naar zoek. Als ik geprikkeld word door een bepaalde post of bericht zoek ik een boek met dat onderwerp. Inmiddels staan er nog zeker 15 boeken te wachten om gelezen te worden. Ik kan niet de drang bedwingen om nieuwe -papieren- boeken te bestellen.

De afgelopen twee weken heb ik me onder het tentdoek vastgebeten in diverse boeken. Van mijn collega’s bij Noordhoff had ik een heel pakketje romans meegekregen (uit de Lijsters-serie).

Niet werkgerelateerde boeken waarvan ik heb genoten:

  • Verloren zoon van J. Bernlef
    [wel aardig maar niet geweldig]
  • Montyn van Dirk Ayelt Kooiman
    [mooi verteld verhaal van een oorlogsveteraan die vecht voor en tegen het leven]
  • Siegfried van Harry Mulisch
    [prachtig boek over een nooit ontdekte zoon van Hitler]

Werkgerelateerde boeken waarvan ik heb genoten:

  • Mediapsychologie van Ard Heuvelman en Bob Fenis
    [goed boek over het vakgebied]
  • Kleine verhalen van Kees J.M. van Haaster
    [over digital storytelling]
  • Zin! van André Meiresonne
    [over leidinggeven aan jezelf en anderen]
  • Generatie Einstein van Inez Groen en Jeroen Boschma
    [over nieuwe generatie gebaseerd op onderzoek]

De boeken uit de laatste categorie zal ik uitgebreider bespreken de komende weken.

Tagged with:
Feb 26

Soms ben ik erg blij met P-learning. Graag blader ik in uiteenlopende magazines en boeken. Amazon heeft al ruim 10 jaar een goede klant aan mij, vandaag vond ik mijn eerste aankoop terug: Circle of Innovation van Tom Peters. Lezen doe ik met hart en ziel. Maar een echte cursus waarbij mensen in een lokaal kruipen kan zeker ook inspireren.

Vorig jaar heb ik deelgenomen aan een cursus Pod- en vodcasting van de Hogeschool Utrecht en de VPRO. Mijn held Wim de Bie kwam uitleggen hoe hij zijn blog maakt. Dat is een leerbeleving die je niet kunt evenaren met het lezen van een boek.

Cursus Redactionele Storytelling
Dit jaar was ik daarom wederom op de site van de Hogeschool Utrecht aan het zoeken naar een inspirerende cursus. Ik vond een hele goede: Redactionele Storytelling.

Het is vrij moeilijk om op de site een cursus te vinden maar toen dit was gelukt schreef ik me in. Een dag later werd ik gebeld. Helaas ging de cursus niet meer door. Nooit meer. Hij moest eigenlijk van de site af. Nu staat de cursus nog steeds op de site. Slecht.

Toen vond ik op een nieuwssite dat er een Centrum Digital Storytelling moest bestaan binnen de HU. Op de site was daar niets van te vinden. Na een mail kreeg ik diverse antwoorden maar een helder inzicht over dit centrum of een cursus ontbreekt nog. Jammer.

P-learning
Graag zou ik een mooie cursus over Digital Storytelling willen volgen om er nog beter in thuis te raken. Tot de tijd dat ik die heb gevonden ga ik verdiepende boeken lezen. Bij Bol.com heb ik er drie besteld. Vandaag kwam ‘Kleine verhalen, narrativiteit met multimedia in sociale beroepen‘ binnen. Ziet er goed uit! Ook gemaakt door/met mensen van de HU. Dus de kennis is vindbaar in boekvorm.

Paper-Learning is het voor mij helemaal in 2008. Het is gemakkelijk, u kunt het overal doen, op elk moment, op elke plek. Zowel gebruiksvriendelijk als goedkoop. Een nieuwe trend dient zich aan.

Tagged with:
Jan 30

27.000 euro uitgeven aan een privé-ontwenningskliniek is niet niks. Dan moet er heel wat aan de hand zijn. En dat is ook met de mensen die gameverslaafd zijn. In de Zembla documentaire van 27 januari komen jongeren en hun ouders aan bod. Vooral jongens. Het meeste aandacht is er voor World of Warcraft, de online game waar ruim 10.000.000 spelers actief zijn.

WoW

Vijf tot tien procent is verslaafd
Jeroen Lemmens, onderzoeker aan de UvA, geeft aan dat 5-10% van de gamers verslaafd is. Dit is geen fysieke verslaving zoals bij drank maar een gedragsverslaving waarbij er een compulsieve behoefte is die zich uit een vervelend gevoel als er niet gegamed kan worden. Een jongen vertelt in de documentaire dat ie wel eens 17 uur achter elkaar gegamed heeft en dat zijn hele offline leven eronder lijdt.

Zelf heb ik nu 1,5 jaar een WoW account met als belangrijkste reden dat ik erachter wil komen waarom deze game zo goed is. Waarom speelt iemand 17 uur achter elkaar, jaar na jaar hetzelfde spel met zoveel toewijding?

Lemmens geeft aan dat er een aantal manieren is waarop game-ontwikkelaars gamers vast willen houden:

  • beloningen geven;
  • uitdagingen bieden;
  • geen einde aan spel maken;
  • meerdere opdrachten aanbieden die je kunt vervullen;
  • sociale druk van andere spelers.

Welke ingrediënten?
Voor onderwijsontwikkelaars is het interessant om te weten wat nou de elementen zijn die er echt toe doen. Die kunnen we wellicht ook gebruiken als ingrediënten voor een krachtige leerbeleving, in een serious game of zelfs buiten de setting van een game. Daarom kocht ik vorig jaar het boekje van Jeroen Lemmens over Gameverslaving.

Daarin noemt hij 6 elementen:

  1. Basiselementen (zoals highscore, gamemuziek en levels).
  2. Betrokkenheid (zoals virtueel realisme en identificatie).
  3. Overwinningen (zoals doelen, balans en beloningen).
  4. Aantrekkelijkheid geweld.
  5. Online klifhangers (zoals continuïteit en sociale verplichting).
  6. Vituele eindeloosheid (zoals virtuele economie).

Een andere keer meer over het boek, de documentaire is best aardig om te zien. Als je een wat breder beeld wilt krijgen van games dan kun je ook naar 2 documentaires van de VPRO kijken uit 2006. De ene heeft als titel ‘Game over & over‘, de andere ‘Droomwereld‘.

Tagged with:
preload preload preload