Dank je voor je uitgebreide en scherpe reactie. Niet verrassend om te horen dat ontwikkelaars vaak NIET kiezen voor het herbruiken van leerobjecten of zelfs hele modules. Wel goed om te horen. Het blijkt toch dat de context belangrijker is dan sommige systeemaanbieders ons doen geloven.

LOG zou ik overigens meer als een auteursomgeving bestempelen dan als een LCMS zoals Outstart of learn eXact. Wat je wel ziet is dat de ‘afgedwongen’ structuur en werkwijze in zo’n systeem goed georganiseerd kan worden. Daar kun je al veel mee winnen en is met een los auteurssysteem zoals Lectora toch iets moeilijker te realiseren. Overigens zijn er in de categorie LOG hiervoor meerdere webbased alternatieven die wat lichter en eenvoudiger te implementeren zijn dan een uitgebreid LCMS maar juist die consistentie en de workflow in voldoende mate kunnen regelen.

Mooie voorbeelden van herbruikbaarheid noem je (nieuwsbrieven, helpfiles, etc.). Dank!

Hartelijke groeten, Marcel (tot de Moodle moot?!)

Het Scormpakket die een LCMS publiceert is vaak niet meer dan een interactief boek. Terwijl wat Fabrizio liet zien, wanneer je kiest voor XML als output je zelf veel invloed kunt uitoefenen op de manier waarop je wilt omgaan met je content. Je ontwikkeld dan alleen nog parsers die creatief omgaan met de output. Ik zie hier nog tal van mogelijkheden zoals het gebruiken van lesmateriaal voor helpfiles bij windows applicaties, als Tip of the days in je mailbox bij nieuwbrieven. Als Gadget op je bureaublad. Je LCMS is dan niet meer een output generator, maar tevens een bron van informatie waaruit geput kan worden door meerdere systemen.

Dank je voor je reactie! Je hebt gelijk dat de context de waarde voor een groot deel bepaalt. Ik geloof wel in hergebruik maar dat kan maar in weinig situaties. Vaak staat de overhead (tijd en moeite die het kost om te metadateren en te selecteren/arrangeren) niet in verhouding met de opbrengsten.

Het valt me trouwens op dat de reusability-pleiters steeds minder actief pleiten. Ook hun aantal neemt volgens mij af. Is misschien een initiatief als Wikiwijs de nieuwe manier van herbruiken?

Hartelijke groeten, Marcel

Dit laat onverlet (om deze uitdrukking eens te hergebruiken), dat je – als lerende of als contentontwikkelaar – naar believen leermateriaal (slides, stukjes video enzovoort enovoort) overal vandaan kunt plukken (‘pick and choose’), maar dat is heel iets anders dan waar reusability-pleiters van dromen.

Dank voor je reactie! Overigens is de video op mijn Mac zowel in Safari als in Chrome prima te bekijken. Het is een gewone Vimeo-embedding. Vreemd dat hij het bij jou niet doet!

Ja, dat ontbreken van aandacht voor user generated content is frappant. Terwijl het volgens mij best te combineren is. Zeker voor uitgeverijen is de combi van gecertificeerde en user generated content interessant. Dat stelt dan ook eisen aan het LCMS of minimaal aan de uitleveromgeving.

Je bent van harte welkom om eens te komen kijken naar de manier waarop learn eXact met tags en gepersonaliseerd leren omgaat. Zelf ben ik geen learn eXact specialist maar van collega’s hoor ik zeer enthousiaste verhalen over met name het portfolio binnen learn eXact.

Hartelijke groeten, Marcel

Dank je wel voor je relevante en uitgebreide reactie!

Je hebt gelijk met je tweede stukje over het herbruiken van content als contentontwikkelaar. Herbuikbaarheid is voor de professionele ontwikkelaar die voor verschillende klanten of verschillende projecten bij 1 klant werkt vaak beperkt. Wel denk ik dat voor bepaalde ontwikkelafdelingen herbruikbaarheid wel degelijk relevant en handig is. Hierbij denk ik aan educatieve uitgeverijen.

In mijn vorige rol als multimedia uitgever bij Noordhoff Uitgevers had ik te maken met e-Learning content die zeer omvangrijk was. Voor 1 vak had je soms te maken met ruim 10.000 schermen met nog veel meer assets. Zeker als je dan ook nog gedifferentieerd wil uitleveren naar verschillende scholen (die zelf mogen arrangeren) zul je een goed systeem en proces moeten inrichten. Dan is een goed ingericht LCMS essentieel om je bedrijfsdoelen te bereiken.

Dus ik denk dat de waarde van een zwaar systeem met bijbehorende zware processen voor een specifieke groep gebruikers een enorme meerwaarde kan bieden. Maar invoering ervan moet niet lichtzinnig worden opgevat en de voor- en nadelen moeten bij alle partijen duidelijk zijn.

Hartelijke groeten, Marcel

Als contentontwikkelaar vind ik het geen inspirerend vooruitzicht nieuwe content te moeten ontwikkelen door oude, opgeknipte content te assembleren. Nog afgezien van mijn persoonlijke voorkeur, gelóóf ik ook niet in herbruikbaarheid. In de praktijk zie ik er weinig van terecht komen. Ontwikkelaars kiezen voor het bouwen ‘from scratch’, omdat eerder ontwikkelde content inhoudelijk of qua uitstraling achterhaald blijkt te zijn of toch net niet van toepassing is op de onderhavige doelgroep.

‘Cross-platform delivery’ vanuit een repository klinkt handig, maar zal volgens mij in de praktijk weerbarstiger blijken: de één-druk-op-de-knop-uitlevering wordt bemoeilijkt door ‘fysieke’ diversiteit in scherm lay-out en didactische randvoorwaarden.

‘Rapid e-learning development’ plaats Fabrizio nadrukkelijk in de context van de economische crisis. Volgens mij wordt deze ontwikkeling echter minstens even zwaar ingegeven door verschuivend behoefte- en voorkeurpatronen aan de kant van gebruikers/lerenden in de richting van flexibilisering en diversifiëring van kleine stukjes informatie met een beperkte levensduur: informatie die via een breed scala aan media beschikbaar moet zijn én door gebruikers kan worden bewerkt en uitgewisseld.

Ik geloof niet dat – omwille van herbruikbaarheid en beheersbaarheid – met zware inspanningen in ‘granules’ opgeknipte, ge-metadateerde en vervolgens weer geassembleerde inhoud kansrijk is tegen de achtergrond van deze ontwikkelingen.

Dank voor je reactie. Je hebt inderdaad gelijk met je voorbeeld: in theorie is personalisatie en op die manier arrangeren van leertrajecten door leerobjecten uit een geheel te halen en samen te stellen.

Zoals je schrijft is dat nu juist heel moeilijk. Zie maar eens consistente leerobjecten te ontwikkelen die goed op elkaar aansluiten en gemaakt zijn door een groot aantal ontwikkelaars (docenten of anderen).

Vanuit de uitgeverijen is het een heel ander verhaal; die zouden erg veel baat hebben met een LCMS en het op die manier goed en gedifferentieerd kunnen uitleveren. Nu wordt dit niet of nauwelijks gedaan.

Hartelijke groeten, Marcel